Zie ons shinen, in onze nieuwe tenues!

Wie Victoria zegt, zegt secret. We zagen het al voor ons: 4-4-2, met een ruit op het middenveld. Keepster: Erin Heatherton. Linksback: Adriana Lima. Laatste vrouw: Allessandra Ambrosio. Voorstopster: Behati Prinsloo. Rechtsback: Candice Swanepoel. Linkshalf: Karlie Kloss. Rechtshalf: Doutzen Kroes. Verdedigende middenveldster: Lily Aldrigde. Aanvallende middenveldster: Lindsay Ellingson. Spitsen: Miranda Kerr en Izabel Goulart.

Een droomopstelling uiteraard. Bekende namen, stuk voor stuk. Niet alleen technisch erg begaafd, maar ook geroemd om hun mentaliteit. Geen van hen is te beroerd om met een beetje modder van het veld te gaan, gedoucht wordt er toch. Meiden met lange, slanke benen; moeilijk om zomaar te passeren. Een goede lengte en allemaal een mooie kop. Maar niet alleen boven goed, zeker ook mooi ondergoed! 

Allen ook erg sportief, geen geruzie. Bij een beginnend opstootje wordt de hand meteen in eigen boezem gestoken. Een kusje en alles is weer goed. Ja, deze dames mag je met recht ‘Angels’ noemen.

En als je dan langzaam weer tot bewustzijn komt en beseft dat niet de Victoria Angels, maar Victoria’28 3 je tegenstander is…

We arriveerden een beetje aan de late kant op sportpark Wesselerbrink Zuid, maar werden daarom niet minder vriendelijk ontvangen: “Ha, ATC! Algemene Taxi Centrale, haha! Jullie zijn een beetje laat, maar de scheids ook. Jullie komen uit Hengelo toch, nouh dan komt dat wel goed. Doen we dat wedstrijdformulier na de match.”

Op het veld was vanaf heide en verre een fel wit licht te zien. Dichterbij gekomen bleken het gewoon de jongs van ATC-5 te zijn, gehuld in hun nieuwe tenues. Een prachtig aangezicht. Spierwitte shirts, slechts bedrukt met een rugnummer en twee trouwe sponsors. Met Solar Quatro is het zonnetje altijd dichtbij en Henkie – slim ondernemer – is het woord reciprociteit ook niet vreemd. Support your local! Drink as much as you can in Café Third Half.

Je ziet alleen het witte. Maar wie beter kijkt, ziet meer. Wit is samengesteld uit alle kleurfrequenties. Inmiddels bestaat het team uit 28 man. Allemaal anders. Van opleiding tot politieke voorkeur. Van kleding tot gedrag. 28 verschillende individuen, elk met een eigen verhaal. Maar door cohesie gebundeld als een bijzonder collectief. Het wit staat dan ook voor onze synergie. Wit als meer dan een paar kleurtjes bij elkaar. Ieder heeft een aandeel, maar het wit is sterker dan de kleuren samen. Symbolisch past het wit dan ook zeer goed bij ons.

En zie het wit shinen. Ons nooit uitgaande licht. Als de Olympische vlam, maar dan anders. ATC-5 Fakkeldragers: our flame will never die! De lijnen oogden grijs en de bal zwart. En zelfs de witte game-huid van Danny (b)leek ineens wel mee te vallen! Vanmorgen zagen de wolken er in de blauwe lucht nog mooi wit uit, maar door onze nieuwe tenues leken die eerder zo witte wolken ineens grijze donderwolken. En dat terwijl de zon zo vrolijk straalde!

Als intens witte lichtflitsen flitsten we licht over het veld. Het deed bijna pijn aan de ogen, maar dan wel van de schoonheid van het maagdelijke wit. Het leek wel een dagdroom. Alsof je Engelen zag. Victoria’s Angels? Nee. Mooi wit ondergoed is zeker mooi, maar vergeleken met onze nieuwe shirts…

De eerste helft speelden we goed voetbal. We waren weliswaar de betere partij, maar echt grote kansen creëerden we niet. Het was een leuke eerste helft, maar echt bijzonder werd het nooit.

Wat wel de aandacht trok was de rechtsbuiten van de Enschedeërs. Op Balotelli lijken is één, maar op Balotelli wíllen lijken… nee doe maar niet. De op 1 januari geboren rechtsbuiten deed zich ietwat geprovoceerd met rugnummer 45 willen lijken op supermario. Maar daar bleef het eigenlijk ook bij. Qua voetballend vermogen mag deze kiddie het hesje van Balotelli nog niet eens aantrekken. En gezien de handschoentjes bij een temperatuur van ruimschoots boven het vriespunt gaat Walotelli nog een zware winter tegemoet.

Uiteindelijk kwamen we de eerste helft nog wel op een 0-1 voorsprong. Vlak voor rust werd Veroy Leldhuis in het strafschopgebied neergehaald en floot de scheids – terecht – voor de penalty. Corrie ging zelf achter de bal staan en wist met een goed ingeschoten strafschop de 0-1 op de borden te zetten.

Wie Na rust waren er, evenals de eerste helft, weinig echt grote hoogtepunten. Het was een zeer spannende tweede helft, dat wel. Het ging echt gelijk op en het doelpunt kon aan beide kanten vallen. Wij kwamen nog een keer één op één met de keeper, maar wisten niet te scoren. En gaande de tweede helft werden de Groenwitten toch wat sterker. Echt grote kansen bleven uit, maar een afstandschot en een vrije bal die maar rakelings langs ging waren toch momenten waar massaal de adem even werd ingehouden.

Wie Zo eindigde de wedstrijd in een 0-1 overwinning voor ons. Het was een hele leuke wedstrijd, zonder gemenigheden. Wij hadden de wedstrijd kunnen beslissen maar lieten dat na. Victoria 3 had later in de tweede helft nog bijna de gelijkmaker weten te produceren, maar gelukkig voor ons konden we onze vijftiende clean sheet ooit behalen. De eerste helft waren wij wat beter, de tweede helft zij. Wij mogen ons de gelukkige winnaar van vandaag noemen. We blijven op deze manier nog ongeslagen in de competitie. De  komende twee weken hebben we geen wedstrijd en daarna mogen we wederom naar Enschede: SVV’91 2 uit. Tot dan!