Tikki-takki, joga boniti, totaalvoetbal. En dat bij ATC!

Ochtendrood? Water in de sloot! Het zal morgen dus wel gaan regenen. Het leek wel een plaatje. Vanmorgen was de hemel mooi rood, mooie witte mist over de mooie groene voetbalvelden, en de zon scheen met 21 gele stralen door de witte mist.

Om 10:45, toen de wedstrijd begon, was het inmiddels pracht weer. Johan Veldcruijff zou zeggen "Mooi weer voor zonnepanelen van Solar Quatro!" Waarschijnlijk mede door dit mooie weer was de belangstelling voor ons eerste thuisoptreden erg groot. Vandaag was er ook wel een heel bijzondere supporter: Thijs Afink. Zoals hij zelf zegt: 'een enorme ATC-5 Facebook fan', maar vandaag helemaal uit Utrecht gekomen om toch eens het gevoel langs de lijn te beleven!

En het gras kon geroken worden! Omdat ATC-4 en ATC-recreanten-1 ook thuis speelden, waren beide kunstrgrasvelden namelijk bezet. We mochten dus weer een 'ouderwets'op het echte gras voetballen, weer eens modder aan de poten. We mochten vandaag tegen Turkse VoetbalVereniging 2 aantreden, onze twaalfde interland alweer. Waar TVV 3 vorig jaar in zwarte shirts speelde, speelt TVV 2 - heel logisch - in witte tricots. Wij waren hierdoor veroordeeld om in een andere kleur te spelen, wat vandaag spelen in de gele shirts betekende. Het doelwit was bekend.

Vanaf het eerste fluitsignaal was het een boeiende eerste helft. TVV zette meteen veel druk en liet vooral zien individueel soms erg goed te kunnen voetballen. Maar wij zetten de openingstreffer op de borden. Uit een prachtige counter kwam de bal bij SOE die op de opkomende Huben Rilberink inspeelde. Met een 'achterwaartse haringtruc van Dirk Kuyt' -zoals Willy Wartaal zou zeggen- speelde hij zich op een schitterende manier vrij. Vervolgens rondde Bruno ook nog knap af. Prachting doelpunt!

De Enschedeërs lieten de kop niet hangen en bleven druk zetten, wat ook in de gelijkmaker resulteerde. En ook na deze goal bleeft de pressie aanwezig. Onze verdedigers hielden goed stand, al was het even billenknijpen (geen onfavoriete bezigheid van Gies). Een verwoestend afstandschot vloog richting de bovenhoek. Iedereen hield de adem in. Een fractie later rammelde de goal heen en weer. De bal spatte op de lat uiteen: KE-BAB!!!

Dit was het teken, het omslagpunt. We werden hongerig. Gretig. De ATC-5 machine ging lopen. En dit nieuws verspreidde zich ook als een lopend vuurtje. Steeds meer toeschouwers van ATC recreanten-1 lieten dat team 'rechts' liggen en kwamen een veldje verderop kijken. Tikki-takki. Joga bonito. Barcelona-voetbal. Totaalvoetbal. De aanval marcheerde, het middenveld regisseerde en de verdediging imponeerde.

Via D2, Sanne, JtE en nog een keer Sænder (assists van respectievelijke Os, Dennie Deikhouse, Le Roi en Spider) liepen we uit naar maarliefst 5-1! Allemaal stuk voor stuk uitgespeelde kansen. De een nog mooier dan de ander. Heel mooi was ook te zien dat mensen elkaar het doelpunt gunden. Het woord 'synergie' kon weer eens in de mond genomen worden!

Het was al heerlijk weer, en dan ook nog eens dit voetbal voorgeschoteld krijgen. Kan de zondagochtend nog mooier? Bij ATC zeiden ze zelfs dat het stukken leuker was dan kijken bij ATC recreanten-1! Die mogen we in onze zak steken!

De tweede helft was lang niet zo enerverend als de eerste. Toch mogen een drietal hoogtepunten niet onverslagen blijven. Er word één keer gescoord. Door Ay-Yıldızlılar, wat de stand 5-2 maakte. Een fraai ingeschoten vrije trap, eerlijk is eerlijk. Maar wat deed Marco!?

De twe andere hoogtepunten komen beide voor rekening van Wiets. In een duel kreeg Us Wytze ogenschijnlijk de bal hard tegen de neus, maar gaf geen krimp. Langs de lijn bleef Wilmpie maar zeggen dat hij vroeg of laat toch eens aan zijn neus moest zitten. Het duurde, en duurde, en duurde, en duurde, maar geen hand naar de neus. Stemmen gingen al op dat het niet meer zou gebeuren. Maar een behoorlijke tijd later gebeurde het dan toch. Je zag het gewoon gebeuren. De hand langzaam maar zeker richting de neus. De mensen langs de lijn werden langzaamaan enthousiast. De echt vreugde liet nog even op zich wachten, maar op het moment dat de hand de neus toucheerde barste een vreugde langs de zijlijn uit! In het veld snapte niemand er wat van. Mensen die een veld verderop keken zouden gedacht hebben dat er gescoord was. Maar niks van dit alles. Il Cobra raak slechts zijn neus aan. Maar de ontlading langs de lijn was groot! Het duurde zo langs, maar het was het wachten waard!

Voetbalhumor zondagochtend aan de kant van de lijn. Je kunt tickets kopen voor Estadio Santiago Bernabéu, der Allianz Arena of Old Trafford. Een vermogen ben je dan kwijt. Zondagochtend, bij ATC-5 langs de lijn: kost je niks! En spektakel gegarandeerd!

Dries Slapvink moest werken en dus vroegtijdig naar de kant worden gehaald. Maar de stemming was zo opperbest langs de lijn, dat besloten werd nog een grap uit te halen. Fries-vlag, net ingebracht, zou wederom de hoofdrolopeisen. Hoof-drol? Nee, ondanks dat Wally Waldano van anussen en rimmen houdt, was hij onbedoeld weer het middelpunt van spot: "Wiedie, kom maar wisselen!" Je zag zijn gezicht betrekken, 'WTF!!!'. GEINTJE NATUURLIJK!

Zo eindigde onze eerste thuiswedstrijd in een geweldige overwinning. Vooral in de eerste heflt was het voetbal grandioos. Langs de lijn was het ook supergezellig. Een op en top begin van deze zondag. En hoe kun je die dan goed afsluiten bij ATC? Juist, met gebak en bier. En liet de Vlagger nou net jarig zijn geweest én gebak te hebben meegebracht! Dikke prima!

Volgende week weer een uitwedstrijd, Victoria'28 staat dan op het programma. We hebben vandaag veel zelfvertrouwen getankt. Hopelijk kunnen we dit volgende week doorzetten! Tot dan!