ATC-5 ondanks bekernederlaag met vertrouwen naar start competitie

Doordat TVC’28 4 vorige week van Luctor et Emergo 4 had gewonnen was er theoretisch nog een kans om door te gaan naar de volgende ronde in de beker. Er moest dan met maarliefst vier doelpunten verschil gewonnen worden van vierde-klasser TVC 4. Uiteraard zou dit een lastige klus worden, maar we geven ons nooit zomaar gewonnen.

Nog voordat het eerste fluitsignaal vandaag klonk waren er alweer kleine tegenslagen. We werden gebeld dat er helaas geen scheidsrechter voor handen was. Altijd vervelend, maar gelukkig was de oplossing gauw daar. Keter Plunder, beroemd toparbiter in regio Twente en omstreken, offerde zich op om zijn eigen team te fluiten. Weer een probleem opgelost. Voor zolang dit duurde. Helaas belde Taurus af omdat hij, naar eigen zeggen, teveel last van zijn keeltje had om te sporten: ‘zuug’n geet nog wa, moar bloazen…’.

Onze topgrensrechter, of assistent-scheidsrechter zoals dat tegenwoordig heet, wilde wel eens dat er twee assistent-scheidsrechters voor hem vlagden en offerde zich op zijn beurt op. Mooi pakje aan, fluitje erbij (geen bier); net echt.

Net toen we dachten dat dit probleem opgelost was, liepen we tegen het volgende euvel aan. Twee weken geleden was daar nog de lofzang van het ongeorganiseerde lagere amateurvoetbal. Om uit het vorige verslag te citeren:

Stinkende kleedkamers, bal in de sloot, velden zo egaal als de FIFA legaal. Shirts vergeten, al speelde Millwall nog niet zo heel lang geleden in de uittenues van Sheffield Wednesday in de League Cup omdat de materiaalman de shirts had vergeten. Maar ook de toertochten naar andere voetbalclubs op de zondagochtend. In de categorie ‘vroeger was alles beter’ zou daarom ook het navigatieloos rijden in het rijtje moeten staan.

Ja, dit is natuurlijk de Goden verzoeken. U raadt het al, de shirts! ’s Ochtends in de kleedkamer: ‘Ricardo, waar is de kledingstas?’ Ja, wist dmcin veel. ‘Had Rubeneos die niet dan?’, aldus Dries Roelvink. ‘Ja klopt, maar die zou jij ophalen toch?’ Maar Lokje wist van niks. ‘Ja, je had vannacht geappt man! Jij zou wel ff langs Bruno rijden, je kwam toch uit Borne’! Hans Klok vertrouwde het nog niet helemaal en besloot zijn gespreksgeschiedenis terug te kijken: ‘Oh shit, uh ja. Totaal niet aan gedacht’! Tja, als je midden in de nacht bij de familie van je vriendin over de gang aan het dwalen bent, over de vriend van de zus van je vriendin valt om zomaar bij de zus van je vriendin in bed te belanden… dan is het inderdaad niet zo vreemd dat je dit appje niet meer kunt herinneren!

Ronnie snel naar Huben Rilberink om de tas op te halen. Them Eddie mee voor de navigatie. De Beltmeister mee om Dino te overtuigen hem toch in de basis te laten starten. Of zoals hij zelf zou zeggen:  ‘voor de gezelligheid’. Gelukkig waren de Schoapnböllekes wat aan de late kant en was onze alleraardigste scheidsrechter niet te beroerd om met zijn allen in onderling overleg de wedstrijd een kwartier later te laten aanvangen. Mooi dat het zo kan!

Leuk die Champions League, daar waar het geld regeert. Leuk al die profvoetballers, met die gekleurde voetbalschoentjes die bij elk klein tikje als een stervende zwaan naar de grond gaan. Allemaal leuk en aardig. De commerciebetaaltbepaalt.

Maar dan zondagochtend op de bijveldjes. Geen combiregelingen. Geen gezeik door analisten of het buitenspel is of niet, er wordt gewoon altijd vals gevlagd. Geen multinationals die allerlei belachelijke eisen hebben die ten koste gaan van het voetbal, maar gewoon reclameborden van de plaatselijke bakker of slager, nog trots op hun bord langs het veld.

Geniet daar van de charme van imperfectie. Een bal in de boom of in de vijver. Kapotte ballennetjes met verschillende ballen. Voetballers op zwarte voetbalschoenen, soms met duct tape om alles bij elkaar te houden.

Geniet daar nog van de puurheid,  de hartstocht en de beleving. Daar waar het voetbal nog voetbal is. Daar staan zowel de buitenspelers als de supporters nog met de voeten tegen het krijt. Geen vooraf ingestudeerde dansjes maar echte vreugde, woede en verdriet. En na de tijd een lekker biertje en een bal gehakt in de kantine. Het gaat hier niet om het moeten spelen voor het geld, maar om het mogen spelen voor de liefde wat voetbal heet!

Nadat we ons vorige week al lieten verassen door het fanatisme van Luctor 4, lieten we ons vandaag wederom wat overrompelen. Zonder echt grote kansen te creëren waren het de blauwhemden die bijna de hele tijd op onze helft speelde. We kwamen maar niet onder de druk weg, gelukkig stond onze verdediging als een muur. Mooi om te zien was dat de spits van de Tubbergenaren wel even dacht een schouderduwduel van the Octopus te winnen, maar hard retour werd geknald met een gratis vliegles.

We kwamen wel op een 0-1 achterstand. Wederom uit een corner. Corners blijven toch een heikel punt bij ons. Veel te gemakkelijk kon een speler van TVC’28 4 zomaar inschieten en op de lijn kon ook geen redding meer worden gebracht.

Gedurende de eerste helft kwamen we wel wat meer in de wedstrijd. We voetbalden ons soms uit de druk vandaan door een paar mooie combinaties en ook wisten we ons langzaamaan wat meer richting vijandig doel te combineren. Hoogtepunt was een goede kaats van Danny Dykhauskas die vervolgens diep werd gestuurd. In het verleden werd hem nog wel eens verweten dat hij teveel voor eigen succes ging, maar wat een ontwikkeling heeft deze zelfde Double D doorgemaakt. Met een prachtig balletje breed bereikte hij de meegelopen Joor= die zomaar vrij kon intikken. Helaas beloonde Ryan deze zeer fraaie aanval niet en schoot de bal over de lege goal.

In het restant van de eerste helft lieten beide partijen af en toe mooi combinatiewerk zien, maar grote kansen leverde dit niet meer op. We gingen dan ook rusten met een 0-1 tussenstand. Een stand die eventueel nog mogelijkheden biedt voor de tweede helft. Maar dat zal sowieso moeilijk worden want TVC 4 is een erg sterke tegenstander om te tegen te spelen en die organisatorisch ook erg goed staan.

Vlak na rust was onze bekerdroom al snel definitief voorbij. Een opkomende speler van de Schoap’nböllkes kreeg iets te veel ruimte en haalde genadeloos uit. Een prachtig schot buiten het bereik van Zwark Miers raasde de kruising in, 0-2.

Maar ook na deze klap gaven we niet op. We bleven knokken en wilden er het beste van maken. We creëerden ook een stuk of wat goede kansen, maar het leek of de bal er vandaag gewoon niet in wilde. Onzorgvuldigheid in de afwerking, maar ook zeker de keeper, lat en paal lagen, dan wel stonden, vaak in de weg.

En toen kregen we even een lesje effectiviteit. De rechtsbuiten van de blauwhemden werd aangespeeld en met een heel erg snelle en behendige beweging gaf hij Bas de Bluffer het nakijken en haalde hard uit. Brady kon zijn handen nog half tegen de bal krijgen, maar dit was niet genoeg om het doelpunt te voorkomen.

De wedstrijd naderde zijn eind. Het bekerseizoen leek als een kaarsje langzaam uit te gaan. Maar in de laatste seconden van de wedstrijd kregen we nog een vrije bal randje zestien. Onder toeziend oog van heel ATC-1, die zich paraat maakten om te trainen omdat hun wedstrijd was afgelast, stond Lody achter de bal. De situatie kan mooi beschreven worden met de legendarische woorden van voetbalverslaggever Evert ten Napel: ‘En ik zou niet weten hoe Claimens de bal vanaf deze plek achter die grote, lange doelman zou moeten krijgen. Zo dus! Goeie genade! Hiermee logenstraf Roelvink alle speculaties en wordt hij geknuffeld. Misschien wel de mooiste van dit seizoen. Als een granaat gaat hij erin. Achttien karaat. Werkelijk schitterend. Een tien’. De prachtige vrije bal, binnenkant paal, zorgde ervoor dat het spreekwoordelijke kaarsje nog eenmaal opleefde en na de steekvlam direct uit ging aangezien de uitstekend fluitende leidsman Kamp hierna meteen floot voor het einde van de wedstrijd.

Na de wedstrijd was de kantine niet alleen open, de frituur was ook nog eens aan. Als je dan, zoals vorige week, commentaar hebt, moet je ook de complimenten kunnen geven. Dus bij deze mooi dat de kantine open en de frituur aan was!

Zo zit ons bekeravontuur er alweer snel op. We hebben tegen twee sterke tegenstanders gespeeld en twee keer verloren. Maar wel twee keer verloren met opgeheven hoofd. Gestreden voor wat we waard waren en af en toe goed voetbal laten zien. Volgende week hebben we een vrij weekend maar zal er vrijdag geoefend worden tegen Achilles’12 3. We kunnen in ieder geval met vertrouwen naar het begin van de competitie!