Het voetbalseizoen is weer begonnen!!

Het was een rare nacht. De nacht van 24 op 25 augustus. Het komt niet vaak voor. Maar als het dan zo’n nacht is, is er meteen een soort spanning waarneembaar. Wantrouwen. Verwarring. ‘Waar is ATC-5? Heb jij ATC-5 gezien? Nee, ik ook al niet’. Tegenwoordig is er zo ongeveer elke dag van de week wel iemand van ATC-5 in de stad te vinden en zaterdags is het altijd volle bak. En als er dan bijna niemand is, valt dit wel meteen erg op. Meestal is een teamuitje elders oorzaak van een tegenvallende opkomst van ATC-5 in de stad, maar zo één keer per jaar is er een andere oorzaak: de eerste wedstrijd na de zomerstop staat dan weer op de planning. Na zo’n periode van niet-verplichte trainingen en geen wedstrijden heeft iedereen nóg meer zin in een potje ballen. Zaterdagavond dus niet de stad in en met de voetbalschoenen naar bed.

Maar ook was het voor ons weer even wennen. Sowieso, zondagochtend de wekker. Maar er wordt ook weer nagedacht over dingen die normaal gesproken allemaal op de automatische piloot gaan. Ontbijtje nodig of niet? Blijf ik in de auto of toch eruit? Naar de kantine? Haar wel of niet doen? Bij ATC of bij de tegenstander de grote boodschap doen? Hoe zal ik de jongs begroeten? Met de auto of met de fiets?

Ja, het is toch allemaal weer even een beetje inkomen zo na een voetballoze periode. Vooral de vraag fiets of auto bleek een lastige. Het was lekker weer dus de meesten dachten lekker op de fiets naar ATC te gaan. Gevolg: te weinig auto’s. In bijna zes jaar ATC-5 is dit nog nooit voorgekomen. Meestal staan we met een stuk of tien auto’s bij ATC te knooien en te discussiëren wiens auto’s gebruikt gaan worden. Maar te weinig auto’s!?

TOD snel de auto bij hem thuis ophalen en we konden richting Almelo. Maar als snel zou blijken dat dit ook niet veilloos zou gaan verlopen. Denkend de weg te weten. Maar hoe dichter je in de buurt denkt te komen, er steeds meer twijfels komen. Navigatie snel aan, aaargh duurt te lang. Dan maar ouderwets de voetbalkaart erbij pakken. Nou dan weet je wel hoe laat het is! De auto hierachter dacht dat de auto voorop de weg wel kende, maar dat viel dus flink tegen. En ondertussen kregen we nog bericht van Tiesek en Doppen Daan die langs de snelweg stonden met autopech. Het voetbalseizoen is weer begonnen!!

Ach, dit zijn ook wel de dingen die het lagere amateurvoetbal zo mooi maken. Het ongeregistreerde. Lekkere chaos. Stinkende kleedkamers, bal in de sloot, velden zo egaal als de FIFA legaal. Shirts vergeten, al speelde Millwall nog niet zo heel lang geleden in de uittenues van Sheffield Wednesday in de League Cup omdat de materiaalman de shirts had vergeten. Maar ook de toertochten naar andere voetbalclubs op de zondagochtend. In de categorie ‘vroeger was alles beter’ zou daarom ook het navigatieloos rijden in het rijtje moeten staan. Tegenwoordig met de navigatie rijd je zo in snelste of kortste route naar je eindbestemming. Wel effectief, maar je mist ook mooie verhalen. Later denk je toch met een glimlach op je gezicht terug aan al die mooie taferelen. Het hoort eigenlijk ook wel een beetje bij dat ongeregelde lagere amateurvoetbal. Daarom zouden we eigenlijklaatl ook altijd gewoon met de voetbal- of wegenkaart naar andere clubs moeten rijden.

Eenmaal aangekomen bij Luctor et Emergo werden we verwelkomd door een fraai bord wat een verpauperd complex deed vermoeden. Maar nadat we iets verder liepen en de hoek omgingen zagen we een prachtig complex met een paar geweldige natuurgrasvelden. En de kantine zag er ook heel erg mooi uit. Zo zie je maar weer dat je niet heel Almelo over één kam moet scheren. Of is dit toch de uitzondering die de regel bevestigd?

De wedstrijd begon meteen fel. Vooral de Almelose middenvelders maakten een gedreven indruk, er werd veel doorgejaagd. In het begin hadden we hier wat moeite mee, maar na een kleine tien minuten wisten we ons hier goed uit te spelen. We creëerden kans na kans na kans, maar zonder succesvol te zijn. Vooral D-kwadraat, normaal toch een doelpuntengarantie, wist een paar op het oog makkelijk lijkende kansen fraai om zeep te helpen. Vooral een bal over de –lege– goal weten te krijgen van nog geen meter afstand mag eigenlijk best knap heten.

En dan gaat de oude voetbalwet in werking: ‘als je zelf niet scoort, dan doet de tegenpartij dat wel’. En zo geschiedde. Uit een spaarzame aanval van de Blauwhemden was het meteen raak, 1-0. Maar we lieten de kop niet hangen. We bleven goed voetballen, we bleven kansen creëren én we bleven kansen missen. De ene misser was nog erger dan de andere. Gelukkig wisten we vlak voor rust dan toch van de hatelijke nul af te komen. Sanne kreeg de bal van Dennie en met een mooi schot met het choco-beentje gaf hij de keeper het nakijken waardoor we gingen rusten met een 1-1 stand op de borden.

Na rust speelden we de eerste tien à vijftien minuten nog goed maar naarmate de eerste helft vorderde ebden de krachten toch wat weg. Er werd flink doorgewisseld, wat het spel ook niet geheel ten goede kwam. Luctor et Emergo 4 begon ook steeds beter te spelen en in een paar uitvallen wisten ze de score snel uit te breiden tot een 4-1 stand. Helaas moest geconstateerd worden dat de normaliter zo betrouwbare Kwarkie niet geheel vrijuit ging. Of anders gezegd, we weten allemaal dat hij beter kan.

De wedstrijd was gespeeld maar we wilden het niet erger maken dan het was. De werklust was niet voor niks. Luctor 4 wist niet meer te scoren en de opnieuw ingevallen Biatchiau wist zelfs nog zijn tweede van de wedstrijd te maken. Op aangeven van Lodewijk wist Sænder met een uiterst behendige voetbeweging (wederom met het choco-beentje) de keeper het nakijken te geven. Er zijn drie dingen in het leven zeker: je gaat dood, je moet belasting betalen en Sander Alte Engberinch die in de beker scoort. En zo maakte Sndr alweer zijn reputatie waar.

Dit zou ook de eindstand worden. De eerste bekerwedstrijd ging verloren. Maar hoewel de stand anders doet vermoeden, was het spel, vooral in de eerste helft, erg goed. Dit biedt zeker goede hoop voor de start van de competitie. Zelfs de leider van de tegenpartij zei dat ze de eerste helft niet mochten klagen als ze een 1-5 of 1-6 stand gingen rusten.

Als straks Bradolf weer de lastigste ballen uit de kruising gaat plukken en Poolski de ballen weer vanuit alle posities in het net weet te krijgen in combinatie met het vertoonde spel van vandaag moeten we komend seizoen in de competitie ook weer leuk kunnen meedoen. Maar eerst nog over twee weken thuis tegen TVC’28 4 in de beker. Bij winst volgende week van de Tubbergenaren kunnen we met een grote uitslag nog eventueel door in de beker, maar dat is wat voor later.

Na de match was Danny-Han onbedoeld toch onderwerp van gesprek. Waar hij normaal altijd wel weet te scoren, waren de gemiste kansen vandaag het gespreksonderwerp. Matchfixing? Was hij misserlijk? Nee, later zou blijken dat hij gewoon zenuwachtig was voor zijn afstuderen. Over twee weken zal hij er dus weer gewoon staan! Paparozzi probeerde alles nog wat te bagatelliseren: ‘de zeroes van nu zullen de heroes van straks worden’. En zo is het. Vizier weer op de volgende wedstrijd en knallen!

We reden terug naar ATC’65 om daar even op het terras te gaan zitten. Maar wat blijkt dan? Zijn ze net bezig met de kantine aan het afsluiten. En zelfs het oogappeltje van de club, ATC-1, was nog niet eens terug van hun wedstrijd. Wij hebben ons maar opgeofferd en hebben de kantine afgesloten, maar we hadden ook geen tien minuten later moeten aankomen of de kantine was al helemaal afgesloten.

Volgende week hebben we geen wedstrijd omdat we slechts met z’n drieën in de bekerpoule zitten, maar over twee weken mogen we weer. Dan zal, zoals eerder vermeld,  TVC’28 4 de tegenstander van ons zijn op Sportpark Slangenbeek. Tot over twee weken!