De wereld is weer plat ja, op het Weerselose veld na

Nederland vlak land? Quatsch! Zij die dit nog durven te beweren moeten nodig even naar Weerselo. De Echelpoel. Het hoofdveld nota bene. Trap de bal recht vooruit en een flipperkast is gegarandeerd. Matchfixing is hier schier onmogelijk. Waarom is Goudlokje dan aanwezig als er niks te gokken valt? Nou, probeer maar eens te raden welke kant de bal op zal springen. Dan kun je deze vraag vanzelf invullen.

Tegenstander vandaag was overigens UD Weerselo 3. Een van de weinige teams die nog lager dan ons in de competitie stonden. En na de uitstekende wedstrijd vorige week, thuis tegen Quick’20 7, was het weer de hoogste tijd om de drie punten te pakken.

De wedstrijd begonnen we ook erg goed. Al vrij snel stond de 0-1 op de borden. Tjallar Yuksalati had op het middenveld de bal en zag D-kwadraat lopen. Nu moest de bal nog naar Dennie. Caglie hield heel ff in omdat hij zich dit ook realiseerde. In een flits kwam iets in hem op. Iets wat eigenlijk alleen Chabalala kan. Met een grandioze ‘hovercrafft-pass’ zette hij MR. Statistic voor de keeper. Oogklep Danny nam de bal goed aan en wist de bal om de keeper heen te krullen. Prachtig doelpunt!

Het voetbal was zoals eerder aangegeven zo goed als onmogelijk. Het was ouderwets hotse-knotsevoetbal. De bal ging van links naar rechts. En van rechts naar links. En toch werden de Weerseloërs in het harnas geholpen. Cumpers zat in een klein hoekje. Ja, dan heb je al gauw pech. Bij een corner van UD W. 3 stapte Ali Ocram op de voet van Keter Plunder. Klundert stond geparkeerd. Hij kwam  niet de van de grond. Hoe graag zijn lichaam ook wilde, zijn voet bleef aan de grond genageld. Hij verrekte zo ongeveer alle spieren in zijn been, maar kon gelukkig de wedstrijd wel hervatten. Zijn directe tegenstander kon vervolgens zomaar de bal in de netten werken waardoor er weer een gelijke stand op het scorebord stond.

En alsof dit nog niet erg genoeg was. Glunder Thunder Klunder verrekte niet alleen al zijn spieren in zijn been. Hij hield er ook nog een spastische arm aan over. Vlak voor rust trok hij zijn mannetje aan het shirt. Of trok? Hij werkte hem naar de grond! El Toro mag er dan uitzien als een judoka. Hij werkte zijn tegenstander met een perfecte ‘tomoe nage’ naar de grond. Ipon? Nee. Penalty! Hoe mooi de worp ook was, de scheids legde met pijn in zijn hart de bal op de stip. De Albino uut Weersel legde aan en raakte de bal totaal verkeerd. Doelpunt dus.

We konden de kleedkamers opzoeken met een 2-1 achterstand. Mede door het veld wisten we dat we het de tweede helft nog flink lastig zouden krijgen. Kapitän Ed liet zijn hersenen eens goed kraken. Wat te doen? Maar zoals de oude Caius Cornelius Tacitus al zei: ‘Ratio et consilium propriae ducis artes’. Oftewel, rede en bedachtzaamheid zijn de gepaste kwaliteiten van een aanvoerder.

Een flashback zorgde voor de geniale ingeving. Terug naar 1 april. Tegenstander AJC’96. KuhTuhHuh aan de bal. Mannetje één voorbij, mannetje twee voorbij. Panna hier, hakje daar. Met goede spelers win je de slag.  Met een speler als BKtH win je de oorlog.

Basje Honing ter Keege linksbuiten’, aldus El Capitán Ed. Natuurlijk hadden we Tjauwdie, Altijd een garantie voor een creatieve assist of een mooi doelpunt. Maar we hadden exceptionele creativiteit nodig. Iets wat maar weinig spelers in de vijfde klasse reserves hebben. Iets wat alleen weggelegd is voor de allergrootsten.

Iets wat alleen weggelegd is voor BasKo.

Hij die door weer een magnifieke beweging de tegenstander te kijk zet. Hij die een mannetje meer creëert alsof het geen moeite kost. Hij die wat kan forceren als alles muurvast lijkt te zitten.

En het werkte meteen! Hij nam de hele boel op sleeptouw. De Geelzwarten werd he-le-maal zoek gespeeld. Spelers begonnen te janken en wilden spontaan stoppen met voetbal. Het was gewoon niet leuk meer. Absoluut hoogtepunt was de geweldige actie van de Vreetzak van het jaar 2009/2010 gevolgd door een mooie bal op Paparozzi. Rarco Mos schoot de bal rustig in de goal en de gelijkmaker was daarmee een feit. Marcoal wist wel wat dit betekende. Hij stak meteen tien vingers de lucht in. Daarna maakte hij met beide handen een kruis om daarna wederom tien vingers in de lucht te steken. 10x10. Deze goal van Rosso betekende het honderdste doelpunt voor ATC-5 in een uitwedstrijd in competitieverband!

Maar het meest verschrikkelijke denkbare scenario werd realiteit. Bassies moest het speelveld verlaten. De teleurstelling was niet alleen bij KaaTeeHaa groot, maar bij alles en iedereen die ATC-5 een warm hart toedraagt. Tegelijkertijd ging er een zucht van opluchting over sportpark De Echelpoel. Er waren weer kansen. Voorzichtig kwamen er weer wat kleine glimlachjes op de angstige gezichtjes van de Knollentrekkers.

Het playstation-voetbal van ATC-5 werd weer hotseknotsevoetbal. Een gelijkspel leek onafkeerbaar. Maar vandaag was het geluk niet aan onze zijde. Pette Dikke Tette bleek nog last te hebben van zijn blessure van de eerste helft. Hij wilde voor buitenspel gaan stappen maar zijn zere poot bleef hangen(fb status). UD Weerselo 3 kon zomaar doorvoetballen en de 3-2 op de borden schieten.

In het restant van de wedstrijd probeerden we nog om tenminste die gelijkmaker te forceren. Wat we ook deden, het hielp gewoonweg niet. Zelfs de Archeoloog die nog even de trukendoos opengooide kon vandaag niet het verschil maken. Knietje op de bal. Tegenstander weg. De rechtsback van de Weerseloërs zal waarschijnlijk nog vaak ’s nachts badend in het zweet wakker worden van König en Olliebier Drinkmann.

Zodoende eindigde de wedstrijd in een 3-2 overwinning voor UD W. 3. Het verschil met vorige week was gigantisch. Hoe goed we vorige week nog speelden. Hoe verschrikkelijk slecht het vandaag was. Al was het natuurlijk ook lastig voetballen in het hooggebergte van Weerselo. Ja, na vandaag mogen we toch wel concluderen dat Weerselo tijdens carnaval niet voor niks ‘Knollenlaand’ heet!