Zelfs Koning Woelie Woelie niet opgewassen tegen groene wervelwind

 

Willem moet het hebben van zijn loopvermogen.
Willem is een stille, eigenlijk niet zoveel aan.
Willem klaagt niet, Willem doet zijn mond nooit open.
Altijd maar zijn best doen, zo goed als hij kan. Als hij kan.

Dit kan zomaar ten gehore vallen als je ’s ochtends de kantine van  FC Berghuizen binnenvalt. En of het nou 9, 10 of 11uur is, er is altijd wel wat te doen. Piraatje door de speakers en kratten bier op de tafels, beugels welteverstaan. Klinkt prachtig. Is het ook. Maar toch hadden we door wintersportgangers, blessures en een pool maar net twaalf man. Bijzondere aandacht hierbij voor Oli4, die voor deze wedstrijd speciaal uit zijn bedstee kwam.

Over de eerste 45 minuten valt voor ons weinig positiefs te melden. Te slap de duels aangaan, veel te snel balverlies en het totaal niet in positie blijven maakte van ons een ideale tegenstander voor Berghuizen 4. We werden van het kastje naar de muur gestuurd. Eenrichtingsverkeer was het. Al vrij snel kwamen de Oldenzalers op een 1-0 voorsprong, ons vijftigste tegendoelpunt deze competitie alweer.

In plaats van dat we door de snelle tegentreffer wakker werden, bleven we ongeconcentreerd en slordig spelen. FC Berghuizen 4 kon dan ook zomaar uitlopen tot een 5-0 voorsprong bij rust. Het verschil tussen beide partijen was gigantisch, de groene orkaan raasde over ons heen. Het verschil in doelpunten mag dan misschien niet eens onverdiend heten.

In de rust moest Hitzen gewisseld worden vanwege een blessure waardoor de rentree van de Kindervriend van het jaar 2008/2009 sneller kwam dan waarschijnlijk zelf gedacht. We spraken af om het er niet te bij laten zitten. Allemaal vanuit de positie blijven voetballen en met strijd en inzet zoveel mogelijk goed maken. We moesten er maar het beste van maken.

Ondanks de goede voornemens waren het toch de groenhemden die direct in de tweede helft weer scoorden. Dit leek echt de dreun die ervoor zou gaan zorgen dat iedereen de kopjes zou laten hangen. Maar we waren allemaal vastbesloten om in ieder geval hier niet met dubbele cijfers af te gaan.

Er werd gevochten en gestreden voor elke centimeter. We kwamen een stuk beter in de wedstrijd. Toonbeeld hiervan was Zwartpik. Waar hij in de eerste helft nog de nodige moeite had met zijn directe tegenstander, was hij de tweede helft onverzettelijk. Zijn man kwam, wat hij ook probeerde, er niet meer langs. En ook in aanvallend opzicht stond hij zijn mannetje. Vele rushes langs de rechterkant van het veld, hij leek wel een nieuw paar longen in de rust te hebben gekregen. Maar ook Disco Detektive Ed, the Octopus en Marco Rossini speelden de tweede helft heel erg goed. Gevolg was zelfs dan we kleine kansjes kregen. Zo was D2 eerst dicht bij een doelpunt met een goede kopbal en wat later was het Ronnie met een uitstekend schot dat maar net langs de verkeerde kant van de paal raasde.

Maar ondanks de opleving was het toch Berghuizen 4 dat doorging met scoren. De Berghuizenaren lieten vandaag het net maarliefst negen keer bollen. De ene treffer was nog mooier dan de andere. Vooral de 7-0 en de 9-0 waren van grote schoonheid. Een lange pass vanaf de middellijn luidde de zevende treffer in. De bal belandde op de borst van hun spits, die de bal vervolgens in de draai meenam en genadeloos binnenschoot. En de negende treffer was een zeer fraaie lob die Koning Woelie Woelie volledig kansloos liet.

Op zich hadden we de tweede helft nog redelijk gevoetbald. Vergeleken met de eerste helft hadden we ons goed herpakt. En dan toch vier treffers tegen, waarvan twee wel hele mooie doelpunten. Tegen deze groene wervelwind waren we helaas niet bestand. Pakweg zestig jaar geleden schenen ze hier last te hebben gehad van de klompencrisis. Vandaag is toch wel duidelijk geworden dat ze hier zeker geen kicksencrises hebben.

KVV Losser 4 was een goede tegenstander. Quick’20 5 was een nog betere tegenstander. Maar FC Berghuizen 4 was toch wel duidelijk de beste tegenstander in deze competitie. Deze nederlaag betekende de vijftiende keer ooit dat we in competitieverband niet tot scoren zijn gekomen. En nog veel pijnlijker, deze grote nederlaag is een evenaring van onze grootste nederlaag ooit. Destijds werd het in Almelo tegen PH 4 10-1 (13-12-’09).

We hebben nu de drie beste teams van de competitie twee keer gehad, vanaf vandaag kan het dus eigenlijk alleen maar beter gaan. Al kunnen we door deze nederlaag officieel geen kampioen meer worden.

De wedstrijd snel vergeten en snel de kantine in. Nog eventjes genieten hoe gezellig een kantine kan zijn. Piraatje erop, kratten bier op de tafels en een heerlijk broodje bal! Leuke club, mooi complex, super gezellige kantine. Alleen jammer dat de tegenstander zo goed was. Oldenzaal mag zich dan graag manifesteren als de glimlach van Twente, Berghuizen is bij deze de glimlach van Oldenzaal.

Man of the Second Half: Stoertje