100x ATC-5 !!!!!

 

Na de gewonnen wedstrijd van vorige week stonden we aan de vooravond van een wel heel bijzondere mijlpaal. Geschiedenisboeken zullen herschreven moeten worden, lesprogramma´s aangepast. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Een historisch hoogtepunt zal plaatsvinden!

H O N D E R D     K E E R     A T C – 5  ! !

 In de begindagen nog bij verscheidene ‘kenners’ onderwerp van lach en hoon; gedoemd te mislukken.

Een lachertje.

Maar nu, na ruim 4,5 jaar zijn we er nog steeds! En ATC-5 leeft meer dan ooit!

In goede en slechte tijden. Geëvolueerd tot een heel bijzonder en hecht team. Elke ATC-5er is er trots op om hiervan onderdeel te zijn. Maar ook buiten het team om krijgen we langzaamaan steeds iets meer waardering. De supportersschare groeit langzaam maar zeker en de ‘kenners’ zullen met samengeknepen ogen zich nog wel eens achter de oren krabben.

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost om toestemming te krijgen om als team te mogen deelnemen aan de competitie. Uiteindelijk kregen we de kans. We kunnen nu toch wel concluderen dat we de kans niet voor niks hadden gekregen.

De honderdste wedstrijd mochten we spelen tegen KVV Losser 4. Een zware klus gezien de vrij kansloze nederlaag in Losser. Toentertijd nog binnen enkele minuten al tegen een 2-0 achterstand aankijkend, resulterend in een 6-2 nederlaag.

Deze wedstrijd begon wederom niet al te best. Al hadden we het deze keer wel wat langer volgehouden dan in de eerste ontmoeting. Maar het tegendoelpunt kwam toch te simpel tot stand. Een aanval van de Lossenaren dwars door ons centrum heen betekende een gigantische kans die meteen raak was.

De snelle openingsgoal was natuurlijk een soort déjà vu. En dat wilden we sowieso niet. We stroopten de mouwen nog eens op en gingen op zoek naar die treffer. Mogelijkheden kregen we ook. Grootste kans was een lobje van Fr3nk88 over de keeper die helaas ook over de lat achter de goal belandde.

Er werd niet meer gescoord en de snelle openingsgoal was dus meteen de ruststand. Enigszins teleurgesteld liepen we naar de kleedkamers. Toch weer die snelle tegengoal, maar zeker ook kansen gehad om met een andere score te gaan rusten.

Na een bakkie thee en wat overpeinzingen liepen we weer naar het veld voor de tweede helft. Tot onze blije verrassing hadden niet één, maar twee supportersverenigingen sfeeracties in petto. Achter de goal kwam oude garde Putger Rot keihard met een grote oldskool rood-wit-blauwe vlag. ‘Potje groet ATC-5’, hoe hard rockt hij die 80s!! En op de ‘Dugout-stand’ hadden de Youngsters Hieter Pilgerink & Lothar Mattias een magistraal spandoek opgehangen. Handgemaakt. Een spandoek zoals een spandoek hoort te zijn. Wit laken, zwarte zelf gespoten letters. Zelfs R. Kox zou dit voelen!

Gesteund door deze schitterende initiatieven kwamen we ook vrij snel in de tweede helft weer op gelijke hoogte. Ronston verstuurde met een geweldige pass F88 één op één met de keeper. Met een simpel tikkie breed bereikte Frenk Robbery de meegelopen D-kwadraat die even simpel de bal in de lege goal kon tikken. Heel ATC-5 bedacht zich geen moment en rende naar de supporters. Een paar spelers naar Potje, een paar spelers naar de ‘Dugout stand’ en wat spelers naar de ‘Baseball stand’, waar de Skaterboys inmiddels hun plekkie hadden gevonden. Dolle vreugd!

Helaas bleven we iets te lang op deze roze wolk zweven. Het spel werd er niet veel beter op en KVV Losser kon profiteren van ons concentratieverlies. De Beknsnieders lieten het net voor de derde keer deze dag bollen en scoorden daarmee hun tweede treffer. Zo heb je evenveel goals gemaakt, zo hebben zij twee keer zoveel als wij gescoord.

Echte fans die heb je, die zijn niet te koop. Ondanks dat deze trouwe supporters waarschijnlijk wel wisten dat het niks zou worden, werd toch het ‘alles of niks’ ingezet. Wij besloten om nog wat meer risico te gaan nemen om misschien toch nog te stunten.

Speldenprikjes, meer werd het niet. We konden niet echt meer gevaarlijk worden. De krachten ebden weg. De overwinning leek verder weg dan ooit. De wedstrijd leek in een 1-2 te eindigen, ware het niet dat KVV Losser 4 er in de counter nog eenmaal razendsnel uitkwam. De aanvaller werd in buitenspelsituatie aangespeeld en de vlag ging in de lucht. Alleen leed de  uitstekend fluitende scheidrechter plots aan acute aulofobie. De speler van de lossenaren ging door en met een prachtige lob verschalkte hij de keeper, 1-3.

De scheids kreeg van alles naar zijn hoofd, waaronder een bal. Gelukkig voelde hij de situatie goed aan en deed hij het af met een vermaning. De wedstrijd was gespeeld. Het restant werd nog uitgespeeld maar de score veranderde niet meer. Onze honderdste wedstrijd ging zodoende verloren. Misschien juist wel heel treffend. Het werd niet de stunt waarop werd gehoopt, maar het leidde ook niet tot depressiebuien. Twee grote flessen Grolsch werden opengetrokken en de eerste glimlachjes verschenen alweer op het gelaat.

ATC-5 is meer dan 90 minuten tegen een bal trappen.

ATC-5 is feestjes. Verjaardagen. Housewarmingpartys. Teamuitjes. Sloeproeien. Weekendje weg. Groepswhatsapp. Teamshampoo. Vrijdagavond in de kantine biertjes drinken.

Voetbal op de zondagochtend. Het echte pure, rauwe voetbal. Voetbal zoals voetbal is bedoeld. Zwarte kicksen. De bal in de boom. Of in de vijver. Allemaal verschillende ballen. In een kapot ballennet. Samen balen om die veel te vroege aanvangtijd. Maar er wel zijn. Allemaal van die kleine samengeknepen oogjes. De één nog brakker dan de ander. 

We zijn allemaal dan niet de grootste talenten, maar hebben wel het meeste lol!