Enter 3 – ATC’65 5

 

De laatste speelronde stond alweer op het programma. Wat gaat het jaar toch ook snel! De voetballoze zomerperiode komt er weer aan. Gelukkig zijn er altijd nog wat basketbalveldjes om een balletje te kunnen trappen zodat er niet té veel afgekickt hoeft te worden. Maar zover is het voorlopig nog niet. Eerst deze laatste wedstrijd van de competitieronde nog. We moesten dit pinksterweekend aantreden tegen Enter 3. Enter. Dan denk je toch echt van een meer Twents dorp bestaat er niet. Maar dan ben je er bijna, neem je de verkeerde afslag en wat zie je dat wapperen in die straat. Een Friese vlag. Iedereen (op Wytze na) sprak er schande van! Wat doen die vrijheidsstrijders hier! (En Wietje maar glunderen…)

We waren vrij vroeg aangekomen op  sportpark De Krompatte waardoor we rustig aan konden doen, een uitgebreide warming-up doen en even dit prachtige complex aanschouwen. Mooi gelegen, mooie natuur, prachtig terras en de kantine mocht er ook wezen. Complimenten voor dit mooie complex!

Maar na al deze gekkigheid werd het tijd voor het serieuze deel van de dag. De wedstrijd. Om precies 1 over 9 floot de scheids voor de eerste maal op zijn fluit deze ochtend.

“And either we heal now, as a team, or we will die as individuals”. Wie kent het zinnetje inmiddels niet in Twente? Nou, een Fries en een Turk blijkbaar. In de beginfase waren Wytze Meinder Lenstra en Çaǧlar meer bezig met de topscorers titel dan met de wedstrijd te winnen. Als Ed dan uitvalt met een knieblessure en Peter Thunder het in de rug schiet en we geen wissels hadden dan kun je nog wel eens problemen krijgen. En die problemen kwamen er ook. Al vrij snel kwamen we op een 1-0 achterstand. Enter 3 profiteerde optimaal van de problemen bij de Peter Klunder. Met een steekbal verras je normaal gesproken de stier niet, maar de gehavendeThunder kon nu niet snel genoeg draaien en moest zijn tegenstander laten lopen. Die linksbuiten van Enter wist wel raad met dit buitenkansje en maakte de eerste treffer van de ochtend.

Vlak naar deze openingstreffer kon Enter 3 alweer juichen. Zelfs voor Sander, die vandaag wederom liet zien over geweldige keeperkwaliteiten te beschikken, was deze bal onhoudbaar. En om het nog erger te maken voor die Duitse postbode was het vlak naar deze treffer alweer raak voor Enter. Zij het deze keer op een wel heel klungelige manier. Uit een kopbal kon Biatchiau in eerste instantie nog met een katachtige reflex redden maar de bal kwam recht in het gezicht van de ingelopen speler van Enter 3 waarna de leren knikker tussen de twee palen over de achterlijn rolde.

Het was tijd voor een paar tactische wissels. Ron ging linksback spelen. De stier werd in de spits  geposeerd en Tomod werd een linie naar achteren gehaald en kwam rechtsback te spelen. Het is uiteraard even wennen om zo ineens in een andere samenstelling te spelen en jammer genoeg maakte Enter 3 ook hier weer uitstekend gebruik van. De verdediging stond nog niet helemaal goed en de spits van Enter kon 1 op 1 met onze keeper komen. Helaas faalde hij niet waardoor we al redelijk vroeg in de wedstrijd met 4-0 achter stonden.

Maar toen begon het team geïnspireerd door de altijd fanatiek en agressief spelende Tom ‘de pitbull’ Olde Dubbelink zich terug te knokken in de wedstrijd. De mouwen werden nog eens extra opgestroopt en duels werden weer gewonnen. Het stond organisatorisch weer stukken beter en af en toe kwamen we zelfs toe aan een paar mooie aanvallen. Niet ver voor de rust was het Wiedie die liet zien het wel te kunnen. Peter Klunder die in de spits als soort van stormram speelde schoot de bal met een mooiethunder de hoek in en promoveerde daarmee de pass van de Vries tot een assist. Niet veel later konden we de kleedkamer weer opzoeken om ons klaar te maken voor de tweede helft.

Iedereen was het met elkaar eens dat dit niet onze beste helft van het seizoen was. Oke, we spelen met maar 10 man. En Klunder heeft het in de rug. En Akif had ook last van de lies. En we hebben een speler op goal. En Çaǧlikampt met overgewicht. En spelers spelen op posities waar ze normaal niet staan. Maar we hadden geen keus. Nog één helftje dit seizoen! Met zijn allen!!

De tweede helft begon zoals de eerste helft eindigde. Met een 4-1 stand. Maar verschil was dat we nu voor elke meter knokten. Enter had duidelijk moeite met onze speelstijl en kon veel moeilijker tot goed voetbal komen, laat staan kansen creëren. Het was dan ook heel zuur dat Enter 3 toch nog de 5-1 maakte. Een klutsbal kwam bij een speler van Enter. Brummelhuis Jr. was net te laat met stappen waardoor die speler geen buitenspel stond waarna het voor hem een koud kunstje was om de bal achter Sndr te krijgen. Dit was zo ongeveer ook meteen hun laatste kans. We speelden vanuit een perfect georganiseerde verdediging. Telkens liep Enter zich wel vast op een verdediger van ons.  En mochten ze er dan toch nog een keer lijken door te komen, dan was daar altijd Tim Olde Dubbelink nog, de absolute rots in de branding vandaag. Maar het was ook niet alleen verdedigen wat we deden. Af en toe probeerden we er nog met een flitsende counter uit te komen. Dit werd nog beloond ook. Uit een voorzet kopte de Akif in. De keeper redde, maarBellieby was de meest oplettende speler en kon ook zijn goede optreden vandaag bekronen met een doelpunt. Het spelbeeld veranderde deze tweede helft ook niet meer. Enter had vaker de bal, maar onze verdediging stond als een blok beton. Met 10 man en een half mank team kost dit alleen erg veel krachten. Dit brak ons in de laatste paar minuten ook op. Een snelle aanval van Enter en bij ons geloofden ze het wel. De wedstrijd was toch al gespeeld. Enter 3 kwam er misschien wel met 6 man uit. Tegen twee man van ons. Ze konden op zich nog wel 100 keer overspelen, een balletje hoog gaan houden of wat dan ook. Tijd genoeg in ieder geval. Ze besloten op geen risico’s te nemen en schoten de bal maar in de goal. 6-2. Dit zou ook tevens de einduitslag worden.

We kwamen hier met allemaal goede bedoelingen, maar het mocht alleen niet zo zijn. De laatste wedstrijd van het seizoen konden we helaas niet in winst omzetten. Positief puntje was nog wel dat Sander, na Ollie en Rensel weer helemaal ongeschonden als keeper uit de wedstrijd komt! (Op een stukje tand, wat hij ’s nachts in het café is verloren na…)

Na de wedstrijd was het weer richting Hengelo knallen waar nog heel wat spelers op het terrasjes bij ATC’65 hebben gezeten, genietend van een pilsje en kijkend naarrecreanten 1, want die speelden in de één na laatste ronde voor promotie. En dan op naar zaterdag! Op naar het befaamde en altijd gezellige Gouden Thee Pot Toernooi om het voetbalseizoen af te sluiten!

man of the match: Tom