MVV’29 4 – ATC’65 5

 

Harbrinkhoek. Alleen de reis er na toe was al een hele ervaring. Met de ochtendnevel nog op de blaadjes reden we weer in alle vroegte richting MVV’29 De drie Peters zaten vandaag bij elkaar in de auto en Thunder reed. Toeval of lot? Vervolgens nog twee keer verkeerd gereden maar uiteindelijk arriveerden we dan toch op sportpark Frielink.

We hadden maar 11 fitte man en eventueel, mocht de nood hoog zijn, een bijna van zijn hamstring herstelde Ron. Nadat de spelers een warming-up hadden gedaan en de geblesseerde Klunder en Frank (die mee waren voor het nodige administratieve werk en de morele ondersteuning) die lijpe prullenbak in de kantine van MVV’29 hadden aanschouwd en de local E3 gesponsord hadden voor een sponsorloop (hoe old school) kon de wedstrijd beginnen.

Binnen no-time stond het al 0-1 in ons voordeel. Çaǧlar kreeg net buiten hun 16 alle tijd om aan te leggen voor een schot. Met een mooi en geplaatst schot rolde de bal buiten het bereik van de keeper binnen. Echter lang konden we niet van deze voorsprong genieten. Binnen een paar minuten was het voor MVV’29-4 raak. Ollie, die vandaag op goal begon, kon nog met een uiterste krachtinspanning in eerste instantie redden, maar de aanvaller van MVV’29-4 kon in de rebound makkelijk binnentikken.  Zo’n snelle tegentreffer is altijd even een klap die je moet zien te verwerken. Dit deden we ook goed. Wederom was het Çaǧlar. Bijna een kopie van zijn eerste treffer. Vlak buiten de 16 kreeg Kaklar de bal. Deze keer stond er nog een speler voor hem, die hij met speelsgemak met een mooie schijnbeweging het bos in stuurde. Vervolgens kon Tjauwdie weer aanleggen en met een bijna identiek schot gaf hij de keeper weer het nakijken. Na deze goal leek MVV’29-4 wakker te zijn geschud. Ze gingen meteen weer op zoek naar die gelijkmaker. En ook deze kwam er. Een voorzet van rechts bereikte de spits van hun die vogelvrij stond. Dit buitenkansje was helaas wel aan deze voorhoedespeler te besteden. Met een harde kopbal liet hij zelfs de Brinkmeister kansloos. Zo stond het 2-2. Er waren net 11 minuten gespeeld. Over een doelpuntrijke beginfase gesproken…

Na de eerste gelijkmaker binnen de minuut was deze tweede gelijkmaker, wederom binnen de minuut, een klap die heel hard aankwam. We zouden het heel moeilijk krijgen. En dit wist OLLI€5,- ook. De eerste beste mogelijkheid pakte hij aan. Een speler van MVV’29-4 kwam op hem af en'de archeoloog' gaf de voet van deze speler een keiharde kopstoot. Er galmde een kreet van pijn over het sportpark van MVV’29. Iedereen schrok zich een hoedje. Dit zag er niet goed uit. De alarmlijn 1-1-2 werd gebeld en het was wachten op de ambulance.

De ambulance arriveerde en de ziekenbroeders dachten meteen aan een kaakfractuur. Snel naar het ziekenhuis dus. De stier en Fr3nk waren toch niet aan het voetballen dus die konden mooi met Olliebier Drinkmann mee. Aangekomen op het ziekenhuis werd er nader onderzoek verricht. Aangezien   de mond niet meer vergenoeg open kon krijgen, gaf de röntgenfoto geen duidelijkheid. Plan B moest in werking gesteld worden volgens de artsen op het ziekenhuis. Er moest wel eerst ‘overlegd’ worden of dit wel kon/mocht. Of de artsen lunchpauze hadden, die scanner eerst aangeslingerd moest worden of toch de stroom op was, was een raadsel, maar lang duurde het wel. Naarmate de tijd verstreek kreeg de kindervriend van het jaar 2008/2009 wel erg koude voeten. Thunder besloot tot een voetmassage over te gaan. Zijn commentaar was veelzeggend: ‘Ik wilde al jarenlang een cursus voeten masseren doen, maar het is er nooit van gekomen. Nu baal ik er toch wel van’.

De lunch was op, de scan was aangeslingerd, er was weer stroom of een combinatie van deze vond plaats dus Ollie kon eindelijk de scan in. In spanning werd er op de uitslag gewacht. We hielden met het ergste rekening. Het witte pak was al besteld…
Maar gelukkig viel alles heel erg mee! Het bleek gewoon een ordinaire schwalbe van de Brinkmeister. Wederom gaf hij alles en iedereen het nakijken. We zouden het deze wedstrijd erg moeilijk krijgen en dat wist OLLI€5,- als geen ander. Op deze manier heeft hij toch die 2-2 voor ons uit het vuur gesleept, want anders voor ons bij voorbaat al een kansloze nederlaag was.

Er was ‘slechts’ sprake van een kneuzing van de kaak en een glip in/nabij het oor. En toen die ene leuke verpleegster kwam. Die met die sproetjes had Snollie overal gevoel op één plek na…

Maar toen. Een zuster kwam nog met een aanvullende mededeling. 'De archeoloog' mocht de rest van zijn leven geen bier meer drinken. Het hele ziekenhuis trilde op zijn grondvesten. Je zag alle mensen op de gang omkijken en wij hielden onze adem in. Het angstzweet stond op uitbreken. De zuster merkte dit alles ook en voegde er snel het woord ‘grapje’ aan toe. Een zucht van opluchting was hoorbaar bij iedereen die deze mededeling hoorde. De zuster had een geslaagde grap gemaakt, haar dag ook weer goed. Na deze geweldige grap konden we Olliebier Drinkmann weer naar huis brengen en genieten van ons gewonnen punt.

Een schwalbe. Die Ollie. Alles met voorbedachte rade. En slim als de kindervriend van het jaar 2008/2009 is had hij twee ATC-5 shirts aan (inclusief het keepershirt dus). Aangezien de ziekenbroeders op het plaats delict wat inspectie moesten verrichten was het knip, knip en knip. Twee ATC-5 shirts kapot. Nu móét de sponsordeal met Twins wel doorgaan. Twee vliegen in één klap voor onze Snollie!

Uiteraard is het hierboven geschrevene af en toe met een dikke knipoog. Iedereen geeft uiteraard enorm veel om onze enige echt cultheld in ons team! Brinkmeister, Sterkte namens heel ATC-5!

Als afsluiter willen we MVV’29-4 ook via deze weg nogmaals hartelijk bedanken voor alle geboden hulp! Hulde!

Man van de dag: Ollie