Hellendoorn 10 – ATC’65 5

 

Nadat we eerder al naar het dorp van attractiepark Slagharen moesten, was het nu aan ons om naar het dorp van avonturenpark Hellendoorn te gaan. Tien uur in de ochtend moest de wedstrijd al beginnen, dus het was voor ons allen weer vroeg dag op deze zondag.

Door vele blessures en een koopzondag konden we maar 11 man op de been krijgen. Van deze 11 man was Çaǧlar zo brak als een aap en Berkan ging kapot aan de buikpijn. Tel hierbij op dat we op een knollenveld moesten spelen waar menig bergbeklimmer zich wel een dagje zou kunnen vermaken en het feest is compleet. En omdat we maar 11 man hadden, hadden we dus ook geen grensrechter. Gelukkig wilde iemand van Hellendoorn wel voor ons vlaggen, zodat we van dat probleem af waren.

De omstandigheden waren dus verre van ideaal voor ons, maar de wedstrijd kon beginnen. Al snel bleek dat wij de bovenliggende partij waren. We hadden het veldoverwicht en kwamen ook al redelijk snel op een dikverdiende 1-0 voorsprong. Na een mooie aanval kon Wytze vanaf rechts op de keeper afstomen. Tytze behield het overzicht en gaf de bal op de meegelopen Frank. Fr3nk kon de bal zo voor open goal intikken maar schoot half in de grond. Twee noppen van de schoen was het resultaat. Gelukkig ging de bal via de onderkant van de lat en de binnenkant van de paal er nog wel in zodat we dus op voorsprong kwamen.

Vlak hierna kon een speler van Hellendoorn uit een corner hard raak koppen waardoor er weer een gelijkspel op het scorebord stond. Toch een domper voor ons aangezien we toch de betere partij waren.

Na deze treffer van Hellendoorn 10 gingen we weer op zoek naar een Hengelose voorsprong. Alleen kregen we weer een domper te verwerken. Sander, die een verdienstelijke wedstrijd speelde, werd op eigen helft zo ongeveer getorpedeerd en de scheids liet doorspelen. Uit de aanval die hieruit volgde scoorde Hellendoorn waardoor we tegen een achterstand aan kwamen te kijken. En om het allemaal nog erger te maken raakte Sander bij deze actie ook nog eens geblesseerd.

Niet veel later raakte schoot het Ron ook in zijn hamstring waardoor hij niet veel meer kon doen dan af en toe een balletje kaatsen. En ook Gijs blesseerde zich in een duel ongelukkig aan zijn enkel. Maar ondanks dit alles konden we voor rust de stand nog gelijk trekken. Het was Tjauwdie die weigerde de bal af te spelen maar wel de bal steeds bij zich kon houden. Na een fraaie individuele actie wist hij ook nog eens de keeper te passeren. 2-2.

In de rust konden we de balans opmaken. Ron: Hamstring. Sander: Knie. Berkan: Buikpijn tot de max. De Gies: Enkel. Kaklar: zo brak als een aap. Willem: Druiper. En ook Rutger Peters had weer last van de rug. Sndr kon echt niet meer verder en ging noodgedwongen op goal zodat Peter Klunder, die de eerste helft zich opofferde om te keepen, weer kon gaan voetballen. Het zou vandaag heel moeilijk gaan worden maar we bleven vertrouwen houden en gingen weer terug naar het veld voor de tweede helft.

Aangekomen op het veld bleek dat Hellendoorn 10 ook al niet zo ruim in de spelers zat. 'Onze' vlagger van de eerste helft was douchen en zou met een kleine tien minuten weer komen. De scheids stond op het punt om te beginnen met maar één assistent-scheidsrechter tot een toevallig passant gevraagd werd om even tien minuutjes te willen vlaggen. En die wilde dat wel even! Nadat er de vorige wedstrijd al over onze cultheld Snollie was verteld dat die alleen nog maar op de amateurvelden rondlopen was dit ook weer een schitterend voorbeeld van hoe mooi amateurvoetbal kan zijn!

De tweede helft kon dus met twee grensrechters beginnen. Maar deze toevallige passant bracht ons weinig geluk. Hellendoorn maakte al vrij snel na rust de 3-2. Uit een voorzet kon een speler van Hellendoorn inkoppen. Biatchiau kon zijn handen nog tegen de bal zetten, maar helaas was dit niet voldoende om een doelpunt te voorkomen.

Hellendoorn leek gesterkt door dit doelpunt; wij geknakt. We probeerden het nog wel maar kwamen nooit echt in ons spel. Hellendoorn bleef gevaarlijk waardoor de 4-2 er eerder leek te komen dan de 3-3.

Frank verdraaide ook nog zijn knie in deze wedstrijd waarmee het aantal geblesseerden op vijf kwam plus een Wartaal die last had van de druiper en een Çaǧlar die vandaag luier was dan een pamper. Dan wordt het met slechts vier fitte mensen heel erg moeilijk.

Ondanks de druiper, was het Willem Beltmeistro die weer ouderwets alles op zijn plek aan het zetten was waardoor de schade  gelukkig nog enigszins beperkt kon blijven. Maar helaas loop je mede door het aantal niet fitte mensen toch achter de feiten aan. En als de Pater Familias een hoge bal tot tweemaal toe niet goed inschat waardoor de aanvaller van hun vrije doortocht heeft en kan scoren moet toch geconcludeerd worden dat dit niet onze dag was. Op papier moesten we tegen een tegenstander die lager op de ranglijst stond dan wij, maar in de praktijk blijkt maar weer dat dit niet telt. We kwamen er vandaag niet aan te pas.

Wel liet Peter Thunder nog even van zich horen. Een prachtige buffelactie op het middenveld liet Hellendoorn aan de noodrem trekken. Klunder voelde niks maar de tegenstander des te meer: 'Dikke stier dat je bent'.

Na deze nu al legendarische woorden kon Hellendoorn ook nog uitlopen naar een 5-2 stand. Een lange bal over de hele kwam rechts bij hun beste man die met een mooi geplaatst schot in de hoek Sander kansloos liet.

Na de geweldige overwinning van afgelopen maastermaandag was het vandaag niet onze dag. Het knollenveld bleek een waar slagveld. We waren niet in beste doen en verloren van Hellendoorn 10. Helaas drie punten gemorst. Deze zondag moeten we snel vergeten.

Man of the Match: The Organiser