HSC’21 6 - ATC’65 5

 

Dit zijn van die dagen waarvan je hoopt dat je die niet vaak hoeft mee te maken. 7:45 uur verzamelen bij ATC'65. 9:00 spelen op het hoofdveld(!) van HSC'21. Nadat we met de warming-up nog het idee hadden dat we op een niet zo fijn bespeelbaar veld terechtkwamen, bleek dit alles behalve waar. Wat natuurlijk ook heel logisch is, als je op het hoofdveld speelt van een hoofdklasser.

We begonnen met een Centrum van Milaat en Johan achterin. Voor Johan betekende dit zijn rentree naar wekenlange absentie. De wedstrijd begon wat lafjes maar kwam langzaam op gang. In de eerste minuten overkwam ons al een tweetal beslissende dingen. Johan maakte in een duel aan de rechterzijkant een verkeerde beweging met zijn knie en moest weer uitvallen. 'Einde seizoen', zoals hij al meteen zelf opmerkte. Niet veel later presteerde Berkan het om voor open goal naast te schieten. Ondanks dit alles lieten we ons niet van streek brengen en gingen we door met ons spel. Verdedigend stonden we heel sterk, en konden HSC uitstekend afstoppen om soms zelfs met leuke aanvallen op de proppen te komen. De beweeglijke middenvelder van HSC konden af en toe wel te veel aan de bal komen waardoor we het ons zelf moeilijk maakten. Maar uiteindelijk eindigde deze eerste van de twee helften toch in een voorlopige 0-0 stand.

In rust konden we concluderen dat het op zich goed ging, alleen op middenveld ging het nog niet helemaal lekker. Wietje werd naar midmid geplaatst om Frank te vergezellen om zodoende meer loopvermogen op het middenveld te krijgen. Dit masterplan van Captain Ed bleek goed uit te pakken en kregen steeds meer grip op de wedstrijd. Fris uit de kleedkamer kwam Frank van links op de keeper af. Hij zag Akif komen en passte de bal in. Akif hoefde de bal nog maar aan te tikken en we stonden 1-0 voor. Maar dankzij een echt 'dennenboompje' kreeg hij de bal er wonder boven wonder niet in. Niet veel later, een bijna exact dezelfde situatie. Wederom kan Akif de wedstrijd openbreken, wederom liet hij het na. Het kon zo mooi voor hem worden. Hij kon de stempel op de wedstrijd drukken, de 100 atc-5 (+oude atc-7) goal scoren, de held van de dag worden en alle criticaster voor eeuwig de mond snoeren, maar dit alles bleek niet meer dan een illusie. En dan treedt die oude voetbalwet in werking. Als jij niet scoort doet de tegenstander dat wel. Eerst kwam HSC met een geweldige uithaal, maar Korf zette daar en nog veel mer geweldige redding tegenover. Maar niet veel later was er paniek in de verdediging en een misverstand tussen Frank en Sven waardoor HSC weer kon inschieten, met dit maal ook Korf kansloos latend. We stonden 1-0 achter. Wat een domper. We wouden het er niet bij laten zitten en we gingen er met zijn allen nog eens voor. We bleven leuk voetballen en HSC kon daar niks anders dan grove, vuile overtredingen tegenover zetten. Maar doordat de leidsman daar niet tegen ging treden konden we nog moeilijker ons spelletje spelen. Maar desondanks bleef parks Scholtenhagen onder hoogspanning staan. Komt die gelijkmaker er nog of misschien toch de geruststellende 2-0 voor HSC? Beide niet. Het bleef 1-0 op park Scholtenhagen. Weer lukte het ons niet om een wedstrijd te winnen. Wij als laagvliegers hebben het HSC nog zo moeilijk gemaakt en met 3 levensgrote kansen van Berkan en Akif (2x) hadden we deze wedstrijd ook moeten winnen. Woede, ongeloof en tranen was alles wat restte.

Met nog 2 wedstrijden te gaan zal het moeilijk worden om van die laatste plek af te komen, maar niet onmogelijk. Time will tell.

Man of the Match: Korf