Zuid-Eschmarke 6 - ATC’65 7

 

Half 8. Zo laat moesten we bij ATC'65 verzamelen. We moesten namelijk al om 9 uur 's ochtends voetballen en dat op een zondag! Voor niemand was dit echt een probleem, op 1 geval na. Wesley Wolthuis liet zich van zijn slechte kant zien om niet te komen opdagen. Zelfs toen we bij hem aan de deur kwamen liet hij zijn ma de deus voor ons dichtgooien. Wat een ...(vul zelf maar in.). Dus met 12 man, waarvan enkele lichtgeblesseerden konden we afreizen naar Zuide-Eschmarke. Eenmaal aangekomen bij Zuid-Eschmarke (dachten we), bleek dat we bij de verkeerde vereniging stonden. Gelukkig bleek dat Zuid-Eschmarke hier niet zo ver vandaan was dus konden we daar snel heen gaan. Toen we daar waren moest Frank zich even nomineren voor de os-van-het-jaar-award. Dacht hij dat hij de pasjes vergeten was dus overal zoeken, achteraan bellen maar zonder resultaat. Blijkt later dat de pasjes gewoon in de zak van zijn vest zaten! Dus voordat de wedstrijd begonnen was hadden we al een heel avontuur achter de rug.

De wedstrijd begon al goed. Nauwelijks 1 of 2 min. koud en we keken al tegen een 1-0 achterstand aan. Uit een corner werd er raak gekopt. Vervolgens na ongeveer 10-15 min. moest Gijs alweer uitvallen met een oude blessure aan zijn enkel. Dus nu speelden we zonder wisselspelers. Maar we lieten ons niet zo maar uit het veld slaan. Zuid-Eschmarke mag dan wel 7 plaatsen hoger staan, we waren beslist niet van plan om ons nu al bij een nederlaag neer te laten leggen. We gingen op zoek na de gelijkmaker. Enkele kansen werden er gecreëerd maar of de eindpass of de afwerking was net niet goed genoeg. De wedstrijd bleef gelijk opgaan. Twee gewaagde teams aan elkaar. Toch  kwam Zuid-Eschmarke op een 2-0 voorsprong. Door een verkeerde buitenspelval kon de spits 1 op 1 komen met de keeper en deze faalde vervolgens helaas niet. In het verdere verloop van de eerste helft gebeurde er niet zo heel veel meer.

In de tweede helft moest het gebeuren. Scherp kwamen we uit de kleedkamer op snel de aansluitingstreffer te forceren. We lieten de bal steeds goed rondgaan maar dit resulteerde vervolgens niet in de kansen die we gehoopt hadden. We werden wel steeds iets beter tot dat ene memorabele moment. Een lucky bal komt bij de lucky speler die de bal lucky raakt en die vervolgens met een lop lucky net onde de lat valt. En dan kijk je tegen een 3-0 achterstand aan he. Vanaf dat moment hadden we een tijdje flink wat pech. Çaglar komt met een mooie solo in de 16 meter en wordt daar tussen 3 man met een knietje in de ballen geraakt. We maakten ons gereed voor de penalty maar gek genoeg liet de scheids gewoon dom doorvoetballen, wat een blunder. Vervolgens kan Çaglar de wedstrijd kreunend en kruipend verder omdat Woelie ons in de steek gelaten heeft en we geen wisselspelers meer hadden. Weer wat later krijgt Roel een knietje op zijn bovenbeen of zo iets dergelijks en kan de rest van de wedstrijd ook al niet meer rennen. Dan zijn er nog wat spelers met kleine peintjes enzovoorts dus met een half kreupel elftal moesten we de wedstrijd zien uit te spelen. Of het nu aan de tegenstander lag of aan ons, maar we begonnen steeds beter te voetballen. Met nog een kwartier op de klok gaf Tom een mooie steekbal op Frank die zo op de keeper afkwam en beheerst met de binnenkant van de linkervoet in de korte hoek binnenschoot. Dit hadden we even nodig. We schakelden nog een tempootje hoger maar het mocht niet baten. De tijd werkte in ons nadeel. Alweer een nederlaag dus.

Volgende week moeten we tegen Victoria. Deze staan 1 plek onder ons en zijn dus op het moment onze directe concurrent. Deze moeten we zien te winnen. Dus vrijdag een goede en scherpe training en dan moeten we er zondag staan!

Man of the Match: Eddie