UDI 4 - ATC’65 7

 

Met de twee voorgaande overwinningen op zak verzamelden we ons vol met goede moed in de kantine. Zondag ochtend 7.45uur gaf de klok aan. Wat een tijd. Felix sprong er al meteen in negatieve zin uit. Hij kwam maar niet opdagen ook niet na verscheidene malen te hebben gebeld. Maar volgens het ATC'65-7 strafrecht houdt dat dus in volgende keer 3 kannetjes. Maar we besloten om dus maar te vertrekken richting Enschede. De heenreis was al heel heus spektakel. Vol in de remmen voor het rode licht, verkeerde afslagen, tig keer omdraaien en rondje op de rotonde. Wat een zondagochtend en we hebben nog niet eens gevoetbald. Eenmaal aangekomen, het wedstrijdformulier ingevuld en de warming-up gedaan kon de wedstrijd beginnen. We moesten het zonder Gijs (geblesseerd), Peter (familieweekend), Felix (ons in de steek latend) en Frank (geblesseerd) doen.

We begonnen slecht tot zeer slecht aan de wedstrijd. We konden niet goed in ons vertrouwde spel komen. Dit mede door de tegenstander die fel op de bal/man was. De hele eerste helft was slordig, wij kwamen maar niet in ons spel en de tegenstander was ook niet in machte om voor gevaar te zorgen. Tot op een gegeven moment de tegenstander even onachtzaam was en ons liet counteren. Sander gaf vanaf links een uitstekende pass op Roel en die schoot deze niet te missen kans binnen. 1-0. Maar dit konden we beter achteraf niet doen. Want sinds dat moment ging UDI met 12 man spelen. Nee niet de toeschouwers, maar de scheidsrechter. Binnen 5 minuten 2 penalty’s. Het is ook niet te geloven. De eerste penalty was helemaal loos. Een speler van UDI komt de 16 binnen en laat zich met luid geschreeuw vallen. Schwalbe, gele kaart zou je denken. Maar nee hoor. Penalty. UDI legde aan en schoot de penalty helaas niet mis, geen gerechtigheid. Amper heel iets later. Sytse voert een feilloze tackel uit op de bal. Maar meneertje scheidsrechter vond het nog niet genoeg en gaf Sytse niet alleen de gele kaart maar ook nog een penalty. Robin ging wat met de bal toveren om de speler uit de concentratie te brengen en of het nog niet genoeg was gaf de scheids daar ook nog een gele kaart voor. Helemaal kats van de rabat. Gaat helemaal nergens over. Wederom geen gerechtigheid en we staan 2-1 achter. Wat een mentale klap was dit. Vlak voor rust wordt het door een lange bal en een lob over de keeper ook nog 3-1. We gaan met een 3-1 achterstand in plaats van een 1-0 voorsprong de kleedkamers in.

Tweede helft kwam Ron in het veld om voor meer evenwicht te zorgen op het middenveld en Rick voor meer dreiging aan de rechterkant. In het begin pakte dit redelijk uit maar nog steeds niet het gewenste resultaat. Nog steeds slordig spel maar we kregen langzamerhand meer grip op het spel. Maar we kwamen toch nog 4-1 achter. Door te gemakzuchtig verdedigen kwam de tegenstander er met een miezenschot langs Robin via de paal toch nog op een ruimere voorsprong. 4-1. Een uitzichtloze situatie met zo'n scheidsrechter. Op dat moment wist de scheids ook dat hij zijn werk had gedaan en kon dus wat goedmakertjes geven. Hij gaf 2 gele kaarten aan 2 spelers van UDI na 2 overtredingen. Wij gingen toch maar alles of niks spelen. 1 op 1 achterin en met veel aanvallende impulsen op het middenveld. Rick schoot op een gegeven moment de bal prachtig over de verdediging heen richting Roel. Roel liet zijn specialiteit zien. Hij kopte mooi tegendraads in. UDI wou er vervolgens een paar keer vies tussenuit knijpen, maar Ron ving deze tegenstoten heel goed op om vervolgens meteen weer met de aanval te beginnen. Dit lukte vervolgens ook nog. Johan kwam een paar keer gevaarlijk mee naar voren. Een keer ontsnapte Johan aan de verdediging en kwam op de keeper af, maar door een miscommunicatie met Sander, schoot Sander de bal. Alleen stond Sander buitenspel. Dus feest ging niet door. Een andere keer struikelde Johan over zijn eigen voeten en weer kregen we een goedmakertje van de scheids, een vrije trap. Çaglar legde aan en schoot de bal over het muurtje. De keeper etaleerde even zijn skills om deze bal niet tegen te houden. Ja je handen omhoog steken is een hels karwei. Maar desalniettemin stond het plots toch 4-3. Dit was ook niet de bedoeling van de scheids. UDI kwam er niet meer zoveel aan te pas mede door goed optreden van Ron. Tot bijna vlak voor tijd. Een aanval via de flank en een schot in de verre hoek.  5-3. Deze keer zou de scheids geen goedmakertjes meer geven en dus was dit ook de genadeklap.

In de thuiswedstrijd met een normale scheids moeten we maar even laten zien hoe we kunnen voetballen en dan blijven de punten bij ons. We moeten deze wedstrijd snel vergeten en gewoon doorgaan daar waar we mee bezig waren, winnen. Volgende week zijn we een weekje vrij om vervolgens de week erop te voetballen tegen FC 't Centrum. Laten we er dan weer staan!

Man of the Match: Ron