Rosso zag het zo: Housewarmingparty en Sloeproeien

Het was eindelijk zover, Teamuitje ATC’65 Part 1 kon beginnen. Hitzen, Fr3nk, Kwallie, Rosso en Matthijs Handlogten gingen op pad naar het hoge noorden. Nijland kon het niet laten om in Hengelo al een flink staaltje van zijn rijkunsten te showen en gaf een paar scholiertjes met een voor Nijland respectabele leeftijd met gierende banden het nakijken. De toon was gezet.

Onder het genot van heerlijke Top 40 muziek en andere nummers waar iedereen in de auto mee bekend was gingen we op weg naar Goor waar ons een grote teleurstelling te wachten stond. Het door het hele team aangeprezen bouwbord met het befaamde ATC’65 5 logo erop was nog niet klaar. DJ Goldlock en consorten baalden als een stekker maar besloten toch maar hun weg te vervolgen. Nog steeds genietend van verscheidene Hitzen werden we allemaal verrast door een telefoontje, het bleek niemand minder dan de tante van Nijland’s nageslacht, dit resulteerde in een zeer verhelderend gesprek waarvan ik tot aan de dag van vandaag nog niet weet wat ik ervan moet denken. Terwijl de ene teleurstelling nog niet verwerkt was volgde al snel een volgende, we besloten Willy Wartaal te bellen. De spraakherkenning in Nijland’s auto bleek echter grote moeite te hebben met ‘Willem Beltman bellen’ en kwam uiteindelijk uit op een mysterieuze dame, wat resulteerde in een paniekreactie bij Nijland, dus als je dit leest en je denkt, ‘Hey dat ben ik’ mail dan naar atcvijf@hotmail.com of laat je nummer achter bij de reacties, we zijn zeer benieuwd. Aangezien de apparatuur in alle opzichten faalde werd er gekozen voor het handmatig opzoeken van de Beltmeister, de langverwachte (r?)entree in het uitgaansleven des noorden des lands bleek uitgesteld te moeten worden wegens gebrek aan doorzettingsvermogen en creativiteit mbt het regelen van vervanging voor een bijbaan(TJE).

Na een tocht van ruim anderhalf uur zijn we eindelijk gearriveerd in Grunn, natuurlijk moest Koning Woelie Woelie nog even laten weten dat hij ook aanwezig was door ons het verkeerde adres door te geven, nog bedankt daarvoor. Uiteindelijk was het toevalligerwijs Ms. TBK, die een straatje verderop woonde, die ons de weg wijsmaakte, nog bedankt daarvoor. Eenmaal groots ontvangen in Casa di TeeBeeKaa was het eerste biertje een feit. Onder het genot van eerdergenoemd biertje genoten we van de heldhaftige Whisky die de familie Flodder al pratend, drinkend en pissend uit de bak hield. TBK besloot dat het met de komst van Woelie verstandig was een EHBO cursus te volgen en verlaatte het pand om later op de avond precies op het juiste moment weder te keren, maar daar straks meer over. De geplande 10kg stampot boerenkool bij kaarslicht voor 10 personen bleek niet op de planning te staan, hoop was in dit geval uitgestelde teleurstelling voor Hitzen en ondergetekende. Dus we moesten het doen met een flinke portie studentenvoedsel. Vervolgens kwamen de dobbelstenen uit verveling al snel op tafel. De Frys scheen een patent te hebben op mexjes en vond in Fr3nk en Nijland de perfecte slachtoffers. F88 leek lak te hebben aan Artikel 83 van de Ad Fundum reglementen: “Voor een Ad Fundum geldt een tijdslimiet van 7 seconden”, wat leidde tot grote frustraties bij zijn tegenstanders die verbazingwekkend genoeg niet overgingen tot maatregelen. Na meerdere onzinnige regels te hebben toegepast (zie onderstaande afbeelding) besloten we dat het eigenlijk iets te vroeg was voor dergelijke praktijken en gingen we over op de ‘Meiden van Holland’, waar vooral Nijland geen genoeg van kon krijgen.

Na verscheidene overheerlijke AH Pilsner adjes had Swoelie het wel een beetje gehad met ‘dat goedkope rotbier’ en ging hij met het oog op zondagochtend over op Captain Morgan. Na een bezoekje aan de buren (What happens in Grunn, stays in Grunn) bleek de Captain echter in het verkeerde keelgat geschoten te zijn. We wisten niet wat ons overkwam toen WeWo terugkwam bij de Casa, gelukkig was daar onze soon-to-be Vindicator die zojuist terugkwam van zijn EHBO cursus. Na een overtuigende speech over het effect dat alcohol heeft op het gedrag van Woelie, die ons allemaal enthousiast maakte om de stad in te gaan, was de zoveelste teleurstelling een feit: Kwallie besloot te gaan slapen.

Het enige wat ik me nog kan herinneren van de stad is dat we er geweest zijn.

Na een nacht met veel slaap zijn we rond half 2 de auto ingestapt. Mede door wederom falende apparatuur duurde het verrassend lang voordat we Groningen überhaupt verlaten hadden. Na een korte tussenstop in Goor om het eerder besproken bord op te halen (zie onderstaande afbeelding) moesten we ons alweer voorbereiden op Teamuitje ATC’65 5 Part 2; het sloeproeien. Woelie dacht dat het bij elkaar rapen van zijn echtgenoot’s uitwerpselen leuker zou zijn dan een avondje flink lol hebben met het team, Judas kwam echter bedrogen uit. Na een bedroevende vertoning van de eerste sloep was het aan sloep nummer twee om de eer van ATC5 te redden. Onder leiding van stuurman Rosso eindigden we uiteindelijk op een respectabele 2e of 3e plaats. Velen vonden dat er nog meer in zat en vonden dat dit te wijten was aan de overdreven interactie met het publiek van eerdergenoemde stuurman, deze was het hier uiteraard niet mee eens.

Het verdriet van de nederlaag werd zoals verwacht op overtuigende wijze weggedronken. Opvallend was het feit dat Captain Ed de hele avond weigerde om van de verhoging met railing af te komen, of dit had te maken met een nieuwe truuk die Skaterboy Ed aan het ontwikkelen was of de wens om eens boven het team te staan, is nog steeds onbekend. Toen de eenmaal bonnen ‘op’ bleken te zijn besloot een groot aantal teamleden het feest te verlaten en deze voort te zetten in het centrum van Hengelo. Kurve was hier mede door de aanwezigheid van een ander team zeer over te spreken.

In de stad is natuurlijk ook het één en ander gebeurd maar dat Willy haartips uit heeft gewisseld met oudere vrouwen ga ik natuurlijk niet in dit verslag melden, dat zou kinderachtig zijn.

 

Marco Rosso