Rosso zag het zo: Nevenactiviteiten September!

De middenstip

Het eerste van de vier ATC’65 evenementen in acht dagen stond afgelopen 15 september op de agenda. Dat het feest van Rosso en Stier eigenlijk pas om half negen zou beginnen deed Don Juan en Pieter niks, aangezien Willem II – FC Twente om kwart voor acht zou beginnen wisten deze twee vroege vogels de twee beste plekken te bemachtigen in Casa di Rosso. Naarmate het feest vorderde begonnen  Peter en ondergetekende zich zorgen te maken, ze keken elkaar aan en het was meteen duidelijk. Ze hadden zich ernstig vergist in het bierconsumerendvermogen van hun teamgenoten, net zoals ze zich samen met de rest van ATC5 de volgende dag zouden vergissen in het balvasthoudendvermogen van het elftal maar daar komt Fr3nk als het goed is op terug in het wedstrijd verslag. Terug naar het bierconsumerendvermogen, de gastheren hadden rekening gehouden met een grote opkomst waarbij een krat op drie genodigden ons een goed uitgangspunt leek bij de inkopen, niks bleek minder waar, er werd door de organisatoren uiteindelijk besloten de schuld van de tegenvallende consumptie neer te leggen bij de door afwezigheid schitterende grootconsumeerders Ollie en Eddie. Op naar het moment waar het bij elke ATC5 verjaardag om gaat, het uitreiken van de cadeaus. Waar Knarf, SOE en consorten natuurlijk alle lof voor verdienen en dus krijgen. Waar Rosso in eerste instantie nog redelijk goed dacht weg te komen met de Hard Gras boeken ten opzichte van het stierenpak en de nieuwste hightech 3D Smart-TV met muurophanging die Klumpers kreeg bleek hij ook hier een verkeerde inschatting gemaakt te hebben. De crème de la crème werd tot het laatst bewaard, een aantal party ploppers en hetgeen Ocram al een jaar lang over droomt, zijn eigen middenstip. Nog nooit was een voetbaltraining zo dicht bij huis. 7 á 8 kratten bier en misschien wel drie keer zoveel slechte Regilio Tuur grappen verder werd het na het opruimen van het puin tijd om richting de stad te gaan. Eenmaal in de stad was de selectie al flink uitgedund. Waar anderen leven voor de sport, leven Don Juan en LJ Veldhuis voor een leven in de kroeg. Met dermate overtuigende argumenten wist Lipio de Speler van het Seizoen 2011/2012 te overtuigen dat het voor bezoekers heel normaal is om ook is de andere kant van de bar te bekijken, als een soort snipperstage. Nadat Leroy Johnson Rosso probeerde te overtuigen met dezelfde overtuigende argumenten maar daarin op best wel genante wijze faalde stond hij nog geen tien seconden later glazen schoon te maken bij Twins. Onze sponsor bleek echter niet gediend van deze wederdienst, “Wij hebben liever dat jullie presteren op het veld in plaats van achter en aan de bar, wij heten niet voor niets T’WIN’s” was een van de rake verbale klappen die de clubeigenaar uitdeelde. Dat Leroy en consorten de volgende dag niks deden met deze wel degelijk terechte kritiek blijkt uit het wedstrijdverslag van Knarf, waarin onze wanprestatie in de eerste twee helften tegen Achilles’12 3 goed beschreven staat. Toen vervolgens het licht bij ondergetekende uitging, gingen de lichten bij Twins juist aan. Een mooi eind van een leuke avond.

 

De nachtmerrie voor de biermorsende zondaar

Zoals eerder aangeven waren wij de volgende dag niet in beste doen, net zoals de vorige twee edities wisten wij niet te winnen van Achilles. Na goede wedstrijden tegen TVV en Oldenzaal blijkt ATC’65 5 niet zo constant te presteren op het veld als dat we ernaast doen. Met bravoure wonnen we zoals altijd de derde helft. Waarbij Kantineheld Eissink door zijn zoon niet goed ingelicht werd over het bierconsumerendvermogen van de tegenstander, wat de avond ervoor toch sterk tegenviel. 20 kratten Jupiler bleek niet genoeg en daarom moesten de kannen alsnog van zolder worden gehaald. Dit tot ongenoegen van Captain Ed, die zowaar een sterke inhaalrace was begonnen ten opzichte van Fr3nk. Een inhaalrace waarin zult u zich afvragen. Dit was voor ondergetekende ook lang de vraag. Tot het moment dat Rosso het fenomeen van dichterbij ging bekijken. Er bleek tussen onze kleine Fuhrer en Brank Frummelhuis een ware strijd bezig te zijn om teamgenoten die bijna stierven van de dorst te voorzien van nieuw bier. Deze strijd werd uiteindelijk gewonnen door Fr3nk, die zich buiten het veld aan het ontwikkelen is als een ijzersterk trainer/coach en in de derde helft dus zowaar een paar assistjes in huis had. Naast deze strijd leek er in het begin ook sprake te zijn van een strijd om eten. Zoals altijd nam BBQ meister Gieso de spatel ter hand om zijn gewillige teamgenoten van voedsel te voorzien, er moest in het begin echter gevochten worden voor elke hamburger. Dit bleek achteraf niet echt nodig aangezien iedereen genoeg te eten heeft gehad, Reter Putgers wist zelfs op geniepige wijze twee hamburgers soldaat te maken. Hulde aan Achilles 3 voor deze goed georganiseerde BBQ. Ook kunnen de beruchte kleppers in de nek niet onbenoemd worden gelaten. Keter Plunder, de avond ervoor nog gehuld in een stierenpak, wist zich te ontpoppen tot een ware nachtmerrie voor de biermorsende zondaars. Karma is a bitch zeggen ze dan, waar bij het hamburger-debacle nog een oogje werd dichtgeknepen was Stier bij het biermorsen genadeloos voor ‘The Joker’, die het lachen vervolgens snel was vergaan. Die lichtblauwe bril van Rosso speelde hierbij overigens een cruciale rol, na de klepper in de nek werd er door Rutgers snel om de bril gevraagd zodat hij ongezien zijn traantjes weg kon pinken. Dit bleek een belangrijk ritueel te worden wat uiteindelijk leidde tot de vermissing van deze bril (Eddie schijnt hem op zijn kamer te bewaren om zo nu en dan een traantje weg te pinken voor het feit dat hij afgelopen zondag zijn aanvoerderschap is kwijtgeraakt aan Nijland). Na het ontvangen van het verslagen eerste team van Achilles, die wij schijnbaar verrasten met onze voortdurende aanwezigheid, hebben we de kantine afgesloten en hebben we onze tocht voortgezet naar ´t Wilbert. Na hier een biertje te hebben genuttigd en de altijd gore Jagermeister verwerkt te hebben ging we door naar de stad om de middag en het weekend af te sluiten met een welverdiend speciaalbiertje bij het Pleintje.

 

Je moet roeien met de riemen die je hebt

Op vrijdag 21 september was het tijd voor het volgende, schijnbaar jaarlijks terugkerende sloeproeien. De wanprestatie bij Achilles vorige week bleek het begin van een dipje, die overigens maar duurde tot aan vanavond. Waar ATC5 zichzelf het jaar ervoor nog enigszins eer aan deed door onder leiding van Captain Rosso naar de tweede plek te roeien werd het op roeigebied dit jaar een totale deceptie. De analisten zijn het nog steeds niet eens over het hoe en waarom van deze prestatie. Waren het de vergiftigde hamburgers, de afwezigheid van de Beltmeister, de handschoenen van de tegenstanders of de aanwezigheid van Maik de Boer? Wie zal het zeggen. Het was wel duidelijk dat ATC5 een team is met ontzettend veel veerkracht, waar we op sportief gebied constant weten te falen blijken we dit snel achter ons te kunnen laten om vervolgens ziekelijk veel bier te drinken. Wellicht had dat dit keer ook te maken met de in kleine kringen wereldberoemde band die deze avond optrad. Ondergetekende wilde namelijk zo snel mogelijk zo veel mogelijk drinken om maar zo snel mogelijk te vergeten wat hij die daar minuut daarvoor gehoord had. Dit bleek een succesformule te zijn, totdat het lot toesloeg en het lampje zo goed als uit ging. Ook Svennos had het af en toe zwaar te verduren, naast Rosso in de sloep leken de beide heren alles onder controle te hebben, zij het echter zo dat de rest van de sloep een wanprestatie leverde waardoor een snelle voorsprong op de handschoenen uit handen werd gegeven en er werd besloten de riemen aan de wilg te hangen waardoor er ook maar weinig riemen overbleven. Vervolgens besloot Svendoor zich maar te richten op het verzamelen van plastic bekers, of dit had te maken met zijn milieubewustzijn of ambitie om toch weer glazenhaler te worden bij het Pleintje laten we even in het midden. Dit verzamelen bleek echter een zware klus te zijn, met vele saboteurs op de loer. Daan die in plaats van bekers op de stapel te gooien de bekers tegen Sven aangooit, Rosso die zich bezighield met het saboteren van de telling en Sven zelf die het zichzelf onnodig moeilijk maakt door 6 à  7 bier achterover te tikken in minder tijd dan Usain Bolt de 100 meter loopt. Met de verjaardag van Don Juan en de gedachte aan Goldstrike in het achterhoofd besloot Rosso naar huis te gaan en deze wederom geslaagde avond af te sluiten.

 

Moves like Jäger

De verjaardag van Don Juan bleek zoals altijd een soort beurs voor de nieuwste haartrends en haarproducten. Er komt van alles voorbij, een krultang, haarlak, een nieuwe kammenset, noem het maar op. Op de jaarlijkse wederkerende Jägermeister fles na, allemaal cadeaus waar Nikki heel blij mee was. De fles Jägermeister kreeg de Lok zodat hij zijn Moves like Jäger nog eenmaal kon tonen aan het publiek, helaas is dit niet op beeld vastgelegd. Betrouwbare bronnen spraken van een legendarisch optreden, waar menig deelnemer van So you think you can dance jaloers op zou zijn. Enige navraag leert mij dat de ‘moves’ er bij de familie Te Biesebeek met de paplepel zijn ingegoten. De verwachtingen voor de verjaardag van Tieske zullen daarom hooggespannen zijn. Voor het volgende cadeau moeten we een aantal A4’tjes terug, de nieuwste hightech 3D Smart-TV met muurophanging die Klumpers kreeg op de 15e bleek een week later de oplossing voor vele problemen. Door de vele cadeaus op de verjaardag van Rosso is het huis langzamerhand veranderd in een pakhuis. Een week lang naar een sneeuwende televisie was zelfs voor ondergetekende te veel van het goede en daarom werd er besloten de televisie te droppen in de achtertuin bij Stier, de rechtmatige eigenaar. Eenmaal gearriveerd bij de familie Klunder ontstond er een heftige discussie. Papa Stier was van mening dat de sneeuwende televisie het televisiemeubel goed zou doen, de huidige flatscreen zou dus plaats moeten maken. Gelukkig greep Peet in, hij zag dit als de ideale mogelijkheid om zijn wekenlange wens voor een nieuwe TV op de ambassade in vervulling te brengen en zo geschiedde. Peter blij, Rosso blij, Johan iets minder blij. Johan was namelijk al op zoek geweest naar een televisie voor op de ambassade en het zojuist gearriveerde stuk schroot paste nou niet bepaald in de profielschets. Ocram en Keter hadden hier echter maling aan en besloten de televisie te laten staan. Knarf, SOE en de rest van de crew dachten Don Juan een dienst te bewijzen door hem op te zadelen met de laatste styling producten. Niks was echter minder waar, Johan heeft de week ervoor en de weken daarop verscheidene modebladen geraadpleegd om op zoek te gaan naar een nieuwe coup. De Lok, vanaf nu De Kuif, veraste vriend en vijand door voor de wedstrijd tegen Oldenzaal aan te treden met een Schone-achtig kapsel. De Kuif is net zoals de rest van ATC5 echter nog niet helemaal gewend aan dit nieuwe kapsel getuige de zes tegendoelpunten die stuk voor stuk tot stand kwamen door een foutieve inschatting van de lengte van zijn blonde lokken. Al met al wederom een geslaagde verjaardag.