Geschiedenis

Drie Duitsers, drie Turken, twee Ajacieden, één Fries. Piraatje, hardcore, hip-hop, oldies. Utrecht, Groningen, Nijmegen, Amsterdam, Velp, Eindhoven, Enschede, Hengelo. Iedereen is anders, maar toch allemaal samen in één team.

Het eerste jaar dat we samen speelden is in het eerste jaar van de B-junioren, al hebben veel van ons al in de F-jes met elkaar gevoetbald! In het eerste jaar van de B-junioren komen enkele jongens vervroegd over uit de C-jeugd, aangezien de spoeling toentertijd nog erg dun was. Dat jaar erop werden wij op één of twee na geheel naar de B2 gezet omdat de C1 helemaal overging naar de B1. Dat jaar B2 zijn wij een heel hecht collectief geworden en hebben we een fantastisch jaar gehad. Het daarop volgende jaar hadden ze net teveel man voor maar één A team. De jongens die over moesten en de jongens die in de B moesten blijven bleven ook liever met elkaar voetballen en zodoende vormden wij de komende twee jaar de A2 van ATC’65.

 

De overgang naar de senioren zullen de meesten van ons waarschijnlijk niet snel vergeten. De helft van het team moest in de A1 komen voetballen en de andere helft zou verdeeld worden over de seniorenteams. Zowel de jongens die in de A moesten blijven, als de jongens die over naar de senioren moesten hadden hier weinig zin in en stelden ATC’65 voor om met het hele team over te gaan, de jongere jongens zijn tenslotte al twee keer eerder vervroegd over gegaan. Alleen ATC’65 wilde hier absoluut niet aan meewerken. Zelfs toen wij dreigden allemaal te stoppen wilde ATC’65 nog niet meewerken. Een week later en bijna vijftien(!) afmeldingen later werden wij gebeld door Roel Kox om bij ATC’65 te komen en te praten over een oplossing. Nogmaals stelden wij voor om met ons hele team naar de senioren te gaan, maar wederom weigerde Roel Kox hieraan mee te werken. Het bestuur ging zich er mee bemoeien en zag ook weinig oplossingen. Een tussentijdse oplossing werd gevonden door ons uit te dagen met voldoende namen op papier te komen voor een team in de senioren. Binnen een half uur hadden we vijftien namen op papier. Roel Kox en het bestuur hadden dit blijkbaar niet verwacht en wisten nog niet zo snel wat ze met ons moesten. Uiteindelijk moest de voorzitter er aan te pas komen. Deze gaf zijn fiat en zodoende mochten wij met het hele team het proberen in de senioren. We zouden het volgende jaar ATC-7 zijn, al zou er wel met argusogen naar ons gekeken worden.

 

Het eerste jaar in de senioren was sportief gezien een wisselend seizoen. Het begin was goed waarna we wat inzakten, maar door een eindspurt eindigden we ergens in de middenmoot. Maar het belangrijkste was dat we verder een supergezellig seizoen hadden. Het jaar erop kwam er een nieuwe indeling in de seniorenteams en zouden wij ATC-5 worden, het team dat we nu al drie jaar lang zijn. Elk jaar beginnen we weer vol goede moed aan het nieuwe seizoen. Vrijdagavond trainen we altijd om vervolgens in de kantine gezellig een biertje te drinken. Zondagochtend 10.45 uur spelen we altijd onze thuiswedstrijden. Minder leuk zijn soms de ongelooflijk vroege aanvangstijden als we uitwedstrijden mogen spelen. Maar desondanks hebben we nog altijd erg veel plezier aan het voetbal.

 

Uiteraard zijn er elk jaar de nevenactiviteiten. Bowlen, bokbierdag, avondjes stappen en elk jaar, al vanaf de jeugd, de afsluitende conventionele ATC-5 BBQ op het einde van het seizoen. Dit seizoen zijn we ook voor het eerst met zijn allen een weekendje weg naar Keulen geweest, wat uiteraard een erg groot succes was! Verder hebben we sinds enige tijd een prachtige website (www.atc5.nl) over ons team, wat absoluut de moeite waard is om eens te bekijken! We kunnen dus wel stellen dat we niet voor niks de kans van ATC’65 hebben gekregen om met ons hele team over te gaan naar de senioren. Er was vooraf behoorlijk wat argwaan maar we zijn nog steeds bij elkaar en als het aan ons ligt zal dat voorlopig nog wel blijven ook! We zien de toekomst vol vertrouwen tegemoet!!